ŞEHÎD DİLGEŞ
 

        Bi hemu taybetmendiyên xwe yên xwezayî herêma Zagros datîne ber çavan. Liçardorê çiya û girên bilind ku berê xwe didin asiman peyda dibin. Gava ku  berbag tê û roj hewildide disa jiyanê dide candaran destpêkê ruyê yek jiwan çiyanane diramuse û hêdî hêdî xwe berdide nava jiyanê. Kelha ku malavanî ji destpêka niştecîh buna nav çeyêrê kiri li beramber helata rojê radiwaste û tenê biyek rêyeku diçeyê hatin û çuna mirovan pêktîne. Kelh kevintirin meskenê bicihbuna himêza çiyayande veşartî îro buye cihê runiştina xelkê navçeyê. Nançeyên bi darubarên xwe kirasekî şîn lixwe pêçiyayê û birorên berhemgiriyên fêkiyan xwe xemilandiye. Bi sedan curên gulan, giyan û kulîlkan nefesek xweş dide xwecihên xwe. Kaniyên bêşirîk jiyanê bi hevcihên xwe dibexşîne. Şudera mijara gotinê navçeya Colemêrgê Çelê ye Çelê havînaxwe gerim zivistana xwe sare. Lê herçar werzên sala têne jiyan kirin car tejî zozanên wê çar werzan bihevre jiyandike. Navçe liser tixubê nerewo ( meşru olmayan) yê dijminan pêkaniyî yê Îraq û Tirkiyê cihdigere. Bajarên herî nezîk Colemêrg û Dihokê. Çelê jidestpêka awabunê heya niha xwedî şêniyeke kême. Jiber taybetmendiya xweya xwazayî ku çayayî û asêyê nekariye mezintir bibe. Navçe xwedî 5-6 hezar şêniyêye.

        Rêhaval Dilgeş livê cihî livê navçeyê caên xwe li jiyanê vekiriye. Rêheval Dilgeş zorokê destpêkê yê malêbu. Malbat ji çarkesan pêkdihat. Bavê wî karmendê dewletê bu. Malbat  dialiyê aborî û rewşenbiriyêde xudan çêkir( yap) ek navendibu. Ji berk u Rêheval Dilgeş dimalêde zorokek tinebu ji aliyê malbetê ve cuda lê dihat nêrîn. Pir bi nazikî nêzikatî lêdihat kirin û direwşekî bivî rengide dihat mezinkirin.

        Weku kesayet jî diwandemande kesekî pir bêdeng û nexwedî derorek ya berfiherbu. Zarokek rêz darbu û aramiya wî dihişku ji jiyana zarokatî ya renga reng hiken dur bimîne. Çi ji aliyê herê ku liderdora wî ve dihat heskirin. Di dibistanêde jî ji sekna wî ya nîmuneyî cuda lê dihat nêrîn û dihat ecibandin. Rêheval Dilgeş hin disalên dibistana navîn de dixwend ji şoreşa azadixwaz bi bondor bibu. Ew dem hem diherêmêde hem jî di tewayî Kurdistanêde serhildanên gelê kurd gurbibun û pêvajoyek ya serhildanan berbi pêşve diçû. Diwîdemîde yekji herêmên herî zêde têkoşîna azadiyê lê pêşdiket herêma Zagroşbu. Gurub- gurub ref- ref ciwan diwan demande tevlî gerîlla dibun. Rêheval Dilgeş ji bi bandorbuna jivê pêvejoyê bibu yekji endamê wan guruban û dirêya azadiyêde biryar tevlîbuna  partiyê dabu û biba şoreşgerek yê gelê Kurd. Dema ku rêheval Dilgeş tevlî gerîlla buyî hin di temenê xweyê 1ê-14 saliyêdebu. Dibistana navîn dixwend.

         Dinav refên gerîllade dewraya xwe ya yekemîn bi serkeftî li herêma Zagroz qedan. Ji ber temenê xweyê biçuk heta demekê ji herêmêen şer durma. Lê vêyekê zêde berdewamnekir. Piştî demekê di qadên şerde ma û disala 1997’ande li herêma Zapê lingê xwe windakir û bu serkeftiyê şerê azadiyê. piştî demekê rêheval Dilgeş çu saha Serokatiyê û dema vegeriya ji qet xwe ji herêmên azadiyên Medyayê qutnekir. Wî bixwe jî hertim digot “Ez li çiyanên Kurdistanê azadiyê jiyandikim, nikarim jê qut bibim” Bi lingekê hertim evinaxwe bi jiyanên azadre jiyankir. Dîsa digot “Ne birîndarbun nejî çi astengiyêndin nikarin min jimilîtantiya min durbixîne. Birîndariya min hin bêhtir berpirsyariyê dide sermilênmin, jiberku min parçeyek jicanê xwe livan çiyanan hiştiye divê ez xwedî livê derbikevim” Û biwê heskirin û vînê jêhatina xwe ya gerîllatiyê biawayek herî rast, dilsoz dida jiyankirin.

        Bivî ruhêxwe û kesayetiya xweya bi îrade heta şahadeta xwejî xizmet jixaka welat gelê Kurdre kir. Dibeku mirov nikaribe bi anîna çend peyvan ligel hev rêheval Dilgeş bîne ziman. Milîtanekî rastyê têkoşiya azadiyêbu birastî nimuneyek yê dirust û dilsoziya bi welatrebu. Rêheval Dilgeş dijiyana xwede xwedî taybetmendiyên pir cuda û balkêşbu. Bi rukentiya xwe hertim mirov zindî digir, dibu palnerê girêdana bijiyanêve. Bi dilnizmiya xwe, xwe dixist ruhê mirovande. Dihemu gavên jiyana xwede bi ruhsivikiya xwe hertim enerjiyek pozîtiv dida derbor. Jiyanek tejî ya rêheval Dilgeş hebu. Bi xebatênre dixwest bi awayekê tund pêve bê girêdan û her derkê ku diket ser milêwî dixwest bi awayek heribaş pêkbîne. Di kedaxwede kêmahî nedipejirand. Ew jî ji duristî û pakiyawî dihat. Aliyekî din yê rêheval Dilgeş biwe pabuna wîbu. Bi heval û rêvevalên  xweve di astek pir bilind de girêdayî bu. Jiberku heval jibo vî hertişbu. Dixweşî, nexweşî- tengasî û berfirehiyêde dikir ku hertim ligel hevalên xwebe û biçi awayekê xwe ji hevalêxwe qut nedikir. Di fersendek herî biçukde bi hevalên xwere diket nava peywendiyêde. Hewildanawî ya gehiştina armanca azadiyê bê hempabu. Divê mijarêde rêheval Dilgeş xwedî têkoşinek pirbihêz û serkeftîbu. Dilsoziya wî ya bi xaka pîrozre asteng nasnedikir. Mînaka vê ya herî berçavjî ewbu ku rexmî kêmendamtiyaxwe di cihên wisa serdixist ku birastiyî mirov sersormayî bimîne. Rêheval Dilgeş mertalek yê beramberî zordarî û bê edaletiyêbu. Kelembu liberamberî mêjukdariya dujmînan. Heta ruhê xwejî jibo jiholêrakirina ewrên rêş yên liser gelê Kurd fekakir.

Selîm BOZAN