|
|
Sema
YUCE
Ez sala 1971
Agirî jidayikbûm. Di nava partiyê de min Qodê
Leyla û Serhildan bi karanî. Ez zaroka malbatek,
di dema borî de di nava feodalîta kurdan de
xwediyê cihek, lê malbatek di nava dîroka TC de
ne tam serî tewandî û ne jî rejîma heyî re bûyî
yek, ne jî ji bo ku nasnama xwe biparêze û ji vê
re pêşengtiyê bike, malbatek bi demê re di nava
sîsteme de heliyayî, qasî ku di warê madî de
lewaz ketiye hindî di warê menewiyetê de ji
lewaz û ketî ye de mezin bûm. Malbata min di
nava mirovên herêmê de ji ber wesfên olî, weke
saziyek Şexbûnê navenda moralê lîstibe jî, di
roja me ya îroyîn de ne xwediyê angaşta ji
civakbûyînê de ye û malbatek vasate. Em şeş
zarok di nava vê malbate de mezin bûn. Di nava
malbata min de heyîna welatparêziyê, dîsa
destdirêjiya perwerdeyên medrese ên di nava
malbatê de, mamê minê herîm ezin di nava malbatê
de bi navê Leyla Qasim hitabî min kirin, di
salên 70'yî de şopên bi sînorbin jî bîra min da
avakirin û ev şop jî di salên 90'î de min bi
têkoşîn û girseya gel da nasîn.
Ji zarokatiya
xwe heya niha di şexsê malbata xwe de bûm şahîdê
hemû rastiyên pevçûnên kurdan û di nava van
nakokiyan de jiyam. Min di dawiyê de jî ji
saziyên perwerdê Kemalîzmê perwerde dît bi vê
perwerdê ev hîn firehtir bû. Bi taybetî di dema
zanîngehê de çanda enperyalîzîm û tiştên ku ji
bo jinê weke hilbijêr rawa kirin di encamê
bandora wê de, ez li dijî xeyalên xwe yên jiyanê
ên zarokatiyê ketim. Li ser bingehek rast xwe
nerêxistinkirina min, têgiştina asta Rêbertiyê
bi demê re li gorî mekan eyarkirin bû sedem ku
ez di şexsiyeta xwe de paşverûtiyan derbas nekim.
Eynî demê ez di civakê de jî, di nava têkoşînê
de jî li hemberî koletiyê di nav enirînek mezin
de dijiyam, rixmê eksbûna min jî, min nikarî li
hember zîhniyeta civaka zilam a dagirker bibim
xwediyê seknekî bi hêz. Li ser navê serhilderiyê
min her gav avitinekî de riya seknekî bendewar
vekir. Di wateyekî din de ez ketim di nav
rewşekî vê civakê re bûna yek an jî bûm
hilberînerê wê.
Min sala 1988'an
têkoşîna azadiyê nas kir. Meşa min a deh salan
di vê têkoşînê de weke ku min di jor de jî
cewherê sekin û şexsiyeta xwe bi kîtkîte vekir
e. Dema ez paşve dizivirim û weke keçek kurd lê
dinêrim, her mirovek kurd an jî jinek kurd ên ku
dikevin li ser riya azadiyê, heta însanek
lewaziya beşerî jiyan dike, pisrgirêkên şexsiyet,
kêmasiyên sîyasî û rêxistinî dibînim ku min jî
jiyankirine. Lê belê min tu caran di cihê xwe de
nehijmart. Doktrîna azadiyê a ku bi Rêber APO û
di bin rêbertiya wî de dihate pêşxistin, herdem
ji bom in bû çavkaniya hêza ez xwe li piya
bigirim. Xala ku ez hatimê, şexsiyeta civaka
kurd dîsa hemû nakokiyên kurdên serwer ên çînî
li ser şexsiyeta jinekî hatiye xalek dawiyê eynî
demê ez derbaskirina wê jî dibînim. Bê guman,
asta pevçûna di şexsiyeta xwe de ez pevçûna bi
hezaran salan his dikim. Ez dizanim ku ew ne
rasthatineke. Ev rewş di şexsê Rêber APO de di
nava rastiya kurd de hiskirina mirovbûyîn,
têkoşîna civakbûyîn û azadiyê ye, " Di Şer
De Serkeftin, Jiyanê de Azadî" ev bi
hatina vê qonaxe re nêzve eleqedere. Asta ku
têkoşîn hatiye, di qada me de di xebatên
Partîbûyînê de ifade dibîne, di encamê vê de ez
rastiyan hin baş fêm dikim: Çawa ku li ser
rûyê asîmanan du roj nînin û nabin jî, ji bo
kesek jî, ji bo jinek dixwaze bibe azad jî,
hilbijêrkek du jiyanî, du navendên moralê nabin.
Ev kêliya ku ez van rêzan dinivîsînim,
ji xwede fikir, ji alî moral û jiyanî de min
Rêber Apo kir yek navend, Ew Kêliya ku ez niha
di nav de dijîm kêliya ku min hemû astengiyên
xwe derbaskirinê ye.
Ev fermana vê
serdemê ye. Ev serdem, qonaxa ku têkoşîn hatiyê,
xilasbûna civakek bi enêrîn, bi eks, êş û sebra
xwe di nava xwe de komkirin, şerê tolgirtinek
mezin, ev sebra rêvebirinê ye ku di Pêximberan
de nehatiye dîtin ev berhemên hewdanên Rêber Apo
ne.
Ji qonaxa hatî
de dijmin dixwaze meşa meya mezin a mirovahiyê
bisekinîne. Ev demeke Serfermanderê Giştî ê tirk
di bin navê têkoşînê 'marjinalkirinê' de
tasfiyeyê li ser me ferz dike. Ev plan di
navendên enperyalîzmê de hatine amadekirin,
hêzên herêmê ên başverû girtine li gel xwe û bi
destê dagirkerên tirk dixwazin bikin meriyetê,
ev plan xwe dispêre ixaneta hindurîn. Hevariyên
kurd û ên ku xeta wan di nava têkoşîna me de
digirin, ji bo xwe bingehek civakî qebûl dikin
cewherê vê planê, ev in; serdema despêkirina
derguşa mirovbûyîne Mezepotamya di meşa
Kurdistanê de, heta di nava Kurdistanê de li
çiyan, yeko yek ji bajaran, mejî û dilên mirovan
bi sînordar kirin, dorpeçkirin, hedî hedî di
hindur de rizandin û xistine. Bingeha vê jî
rastiya koletiya kurd û asta we ya civakiye.
Dijmin dixwaze Kurdan di vê serdemê de bike
qewme Lut, wan bi birçîbûne, bi ajoyan teslîm
bigire û tune bike. Ji bo vê jî welat valakirin,
bi keştiyan kurdên koçber berbi navenda xwe ve
birin, kurdên ku bi van gettoyan komkirin di
şexsiyeta van kurdan de hilbijêrka jiyana azad
dixwazin bifetisînin. Însanên me yên ku gunde
wan şewitandine di metrepolan de anîne rewşa di
nava çopan de nan komkirinê, bi birçîbûnê
terbiyekirin, ew civanên ku di wir de kombûne bi
sînordarkirina jiyanê wan qedandinê armanc dikin.
Jiyana azad a ku Partiya me dixwaze di Zap,
Ertûş û Nînovayê bixe jiyanê tecrît dikin, îmha
dikin bi vê jî dixwazin tenê ji bo kurdan
hilbijêrka zebûniyê bihelin…
Gava dijmin a li
ser girtigehan jî rehabîlatasyon e. Di girtigehê
de 'marjînalkirin', agirê ku Mazlûman, Xeyriyan,
Kemalan û Çar Sterkan pê xistiye bitemirînin û
yek yek di mejî û giyana ferdan de bi diwaran
agirê têkoşînê ê ku di asoyên çiyan de dişewitê
hevdîtina bi vê têkoşînê re astengkirin, çeka
Partiya me a dahûrandinê, dorpeçkirina dijmina a
bîrdozî û çandî berovajîkirin, heya atomên xwe
dahûrandin û zebûnkirine. Dixwazin vê bikin.
Kombûna zindanê a bi deh hezaran kesan, dixwazin
bînin rewşa xwe bixwe tunekirinê, hemû nirxen me
yên pîroz me qutkirin û me xistina hilbijêrkên
xwe yên hevkarî û civakî li ser me pozber
kirin(danîna kirin) heye. Çeka polîtîkaya
marjînal a ku li her derê yeke û nayê guhartin,
şexsiyeta jina paşverû û zilamê serdeste. Ev
çek meyla qaba zayendperest, heta feraseta
rêxistina serdest a polîtîk bigire li her derê
weke amûrek tê bi karanîn. Dagirkerî li ber
tunebûn û xilasiyê ve diçe, lê yek palpişta wê
maye ew jî afirandina yek tîpbûna însane.
Têkoşîna me ya ku bi pêşengtiya Rêber APO tê
meşandin, arteşa me ya şehîdan, vê polîtiyê zû
ferqkirine, dahûrandina wê pêk anîne û vê jî
kirine di bin xizmeta gelê me de…Bi hewldanê
Rêber APO ev kêlî bi kêlî hatiye vala derxistin…
Dijmin ji bo ku
polîtikayên xwe pêk bîne û encam werbigire di
nava hewldan û amadekariyek dawiyê de ye.
Hewldanên Serfermandariya tirk ên dema dawî vê
ispat dike. Ev pir vekiriye ku dîsa di navênda
van polîtîkayên wan ên qirêj de Rêber APO û
bêbandorkirina wî, xeta wî ya polîtîk rixmê wî
bêbandorkirin heye. Sedemên di van polîtîkayên
xwe de israrkirin jî, di nava partiyê de
şexsiyetên jin û zilam ên ku nayênê
hilbijêrkirina jiyana azad û ên ku nayênê
navenda sazibûyîna Partiyê ye. Ew ji van
şexsiyetan bawer dikin.
Lê belê, jina
kurd fermana Rêber APO girtiye. Xwe naxe
lîstokvanê polîtîkayên dijmin ên qirêz, nabe
amûrek karanîna wan, ev jî nîşandaye. Rêber APO
di 8'ê Adarê de deng li hemû jinan kir ji
axaftinên xwe de weke ku îfade kir "di eksena
jinê de xilasiya bîrdozîya jin" divê bê
pêşxistin, ev doktrîna ji bo derbasdariya
pirsgirêkên şer berbi aştiyek mayînde û heta
berbi mirovak azad ve çûyîn, ev jî dibe bingeha
çareserkirina gelek pirgirêkan diyarkir jina
kurd ev daxuyaniya Rêber APO fêmkiriye.ji Jina
kurd bi meşa xwe ya çalekvan a ku 8'ê Adarê da
destpêkirin heya 21 Adarê gihand pileyek
çalekiya mezin vê rastiyê ispat kiriye.
Serokê Min!
Li ser vê
bingehê ez dixwazim mejî, dil û bedena xwe 8'ê
Adarê heya 21'ê Adarê bikim pirek ji agir. Ji bo
ku ez bibim şagirtê Kawayê Hemden Mazlûm Doxan û
hemû şehîdên me, ez dixwazim weke Zekiye
bişewitim, dixwazim wekî Rahşan bibim Newroz.
Ez dixwazim bi biryarî li ser şopa hevalên ku
bûne Newroz Bêrîvan, Ronahî, Mîrza Mehmed û
Rêheval Eser de bimeşim. Hêza jin a jiyanê, hêza
we ya serkeftinê jî heye, jin jî dikare bibe
Rêhavalek dilsoz ez ji vê bawer dikim û dixwazim
vê bi çalekiyek tacîdar bikim, sedemê xwesteka
min jî ev e; hemû pênaseyên li ser zadeganê
(soylu) tên kirin wî safîkirin, kesayetak bixwe
sifik lê erdema xeyalên wê mezin ez dixwazim vê
bikim qêrîn.
Ez li ser
çalekiyên şehîdên me yên ku dixwazim bibim
şagirtên wan gelek fikirim. Her roj, ji her
kêliya meşa xwe de bi agirê şoreşê şewitîn, min
bir dixwes ez sirê vê bizanibim. Min dît ku ev
çalekî çalekiya mirovê xwe derbaskirinê ye. Dema
min ev biryara da şûnre jî dubare dubar êmin
şerê hindûrîn jiyan kir. Min hebû lewaziyên
beşerî ê hêza eyarkirinê cara dawî dî û min wê
têk bir. Azweriya min a jiyana azad, azweriya
min a jina azad vê fermanê kir. Girêdana ji
Rêber APO re ez gihiştim ku, di nav agirê azwerî
de xwelîbûyîn û di nav vê xwelîbûyînê de dîsa
hebûna xwe afirandine, ez vê niha hîn baştir fêm
dikim.
Çavkaniya hêza
biryardariya min a jiyanê ji nû ve xuliqandinê
ya herî girîng yek jî wan çekan Partibûyîna jinê
YAJK'e. YAJK, hem baweriya afirande yê ku jin
bi Rêber APO re dikare bibe rêheval, hem jî ez
bawer dikim ku wê bibe çeka doktrîna Rêber APO a
xwe sazûmankirin, belavkirin û kûrkirinê. Ji
ber vê çendê YAJK mezin kirin erkê her jinek
kurd de, heta erka gel û jinên herêmê ên
serekeye jî.
Serokê Min
Ez bi
girêdanbûna wesiyeta Xwedawenda Rêheval Zîlan
re, ne tenê çalekiya wê ya rewnak re di warê
cewher de, dixwazim di warê teşe de jî bibim
bersiv. Lê di rewşa girtigehê de ev ne gengaz e.
Bi jîvaniya dilên bi hezaran zarokên paqiş ên di
vê Newrozê de li ser piya bûn ji wan re bûyîna
yek, ji bûyîna şopdarên vê wesiyetê re gengaz e.
Azweriya min a azadiyê gelek mezin e. Ji bo ku
ez vê azweriyê bi hêza jiyanê re bikim yek, ez
hebûna xwe dikim cangoriya Rêber APO. Jin
çirûska agirê kurdan ê ku bûye xwelî ye. Jinên
ku çirûska xwe heyî, di xweliya xwe de ji nû ve
jidayikbûnê pêk anîn, wê bibe raçînq kirina
Kurdistana azad. Lê ev tenê jî nikare
bibe bersiva Rêber APO. Ji bo ku em bikaribin
bibin bersiv divê her dilek di nav agir de safî
bûyîn pêk bîne. Ez encex di wê hêzê de me ku
dikarim dilê xwe bidim.
Dema ez xwe
dikim Newroz, mejî, dil û hemû hicreyên bedana
xwe dikim cangoriya vê doktrînê, ez carekî din
vedibêjim ez sonda girêdana xwe dubare dikim.
Bijî Rêber APO û
doktrîna wî ya azadiyê!
Bijî PKK, ERNK,
ARGK!
Bijî Welatê Azad,
Însanê Azad!
Têk Biçe Hemû
Cureyên Dagirkerî û hevkarî Ye! |
