Mirov dikare weteya wekhev  bide peyiva kurd û bihar. Wek cîhana bin kawosa zivistanê ji bo derkeve jiyanê bi sancî benda bihare ye, kurdên azadîxwez jî hêvîya azadî û vejîna xwe tim bi bihara rengîn ve girê da ye. Di vê demê da wek cîhana barê zivistan  ji ser xwe davêje, kurda jî bo barê bindestîyê ji bo ser xwe bavêjin di vê mehê da pir car serê xwe hemberî neyar û kedxweran rakirîne. Ev têkoşîna meha Adara dema biharê, di dîrok û remana kurda da bû ye sembola berxwedan û serhildanê. Ev sembola ji dema kevnar da ji Kawayê Hesinkar ta îro bi agirê bedena Kawa yê hemdem Mezlûm Doxan bûye grîngtirîn sembola hêvî û bawerîya vejîn  û serkeftinê. Di vê wetayêde Kurd û bihar ji hev ne cuda ne. Mazlûm Doxan bi çalakîya xwe pîrozbahîya Newrozê weta kurd û bihar pratîkê da derxiste zanebûnê, bi vî çalakıya xwe û tevî berxwedanîya zindanê bi pêşengîya PKK bû sembola berxwedanê ya serdema nû.

Hemberî vê berxwedanîyê ji bo Kurd dernekeve dema bihara bixemil û bihêvî, neyar pir caran xwestin hêvî û viyana gelê Kurd bişkînin. Qetlîyama Helebce êrîşa here hovane ser hêvî û baweriya gelê Kurd bû.

Agirê Newrozê ya bi sê firinka bedana Kawa yê Hemdem – Mazlûm Doxan vejiya yî di 15 Tebaxa sala 1984 bi peşengiya PKK’ê bin serleşkertiya fermandar Mahsûm Korkmaz veguherîya alafa têkoşîna çekdarî ya gelê Kurd.

Wek tê zanîn piştî derba leşkerî endamên PKK ji bo meşandina têkoşîna azadiya derketin dervayî welat. Bi armanca destpêkirina şerê çekdarî li Lublanê akadêmiya leşkerî hate saz kirin. Piştî perwerde gihîşte encem, kongra PKK ya duyemîn da biriyara vegera welat hate girtin. Amedekarî û rêvebirîya vê çalakîyê dikeve ser milê fermanda Egîd (Maksûm Korkmaz). Vegera welat da, hê ew dem hêzên PDK Başûra Mezin dixwezin yekîna gêrîlla teslîm bigirin. Gêrîlla bin fermandar M. Korkmaz 3 meh bi nanê ji  berrû ya çêkirî xwe ser piya dihêlin, lê teslîmî xwesteka hêzên PDK nabin. Biharê yekîna gêrîlla derbazî welat dibin. Heval Egîd  demekî li Botan, Garzan û Hakarîya dest bi xebat dike. Heman demê jî ji bo destpêkirina şerê çekdarî dikeve nav lêgerînekî berfire. Piştî nas kirina werên ji bo gêrîlla bikaribe çalakî li derbixe û ji bo nas kirina rewşa ji şer destpê diki û naskirina rewşa civakê dikeve nava amadekariya çalakiya leşkerî. Ji bo destpêke Eruh, Şemzînan û Çataq hedef tê girtin. Armanca vê çalakiya şiyar kirina Kurda ji xew bû. Bi Rêbertîya heval Egîd yekîna HRK êrîş dibin ser van bajarokên destnîşan kirî. Her çiqasî yekîna Terzî Cemal peywirên xwe pêk jî neynin, yekîna bi berpirsîyartiya heval Egîd encamê dîrokî dest dixe. Fişeka yekemîn tê teqandin tirs Kurd û xewa Kurd ya koletî belav dike, heman demî jî betona qebira bi nivîsa “me li vir kurd defin kir” dişkîne. Nihêrîna Kurda digotin PKK jî wek hêzên din wê nekaribe ji gotinan derbazî pratîkê be û çend roja da wê bidawî bibe, piştî vê çalakiyê weta xwe winda kir.. 

Bê guman dewleta Turkîya jî dest bi opêrasiyonên ber fire dikin. Heman demî jî bê ku encam bigirin, propoganda “me têrorîsta xilas kirin” dimeşandin. Heval Egîd hemberî vê propogandê dibêje; eger vegera me berbi Botan, Gever çênebe, ew dem propoganda dijmin dikare ciyê xwe bigire. Piştî biriyar tê girtin heval Egîd bi yekîneyekî derbazî Gever dibe, yekîneyek derbazî Cudî dibe. Yekîneyeka din ber sînor dimîne. Ev herd yekîne zivistanê çend çalakiyên bi encam lidardixin. Dest didin ser sîlah û alavên eskerî. Terzê gêrîllatî yê heval Egîd dimeşîne, dijmin dike nava tevliheviyê. Êrişê çi demî, ji ku pêk pê nayê fem kirin. Heval Egîd digot ne şerte êriş tenê şev an roj bê meşan din, pêwiste zeyiftiya dijmin baş bê tespît kirin û gor wê êrîş lezgîn pêk bê. Heman demî jî êrîşa lezgîn, paşva vekişîn û şopa xwe winda kirina lezgîn neyar fêm kir ku yeke mîn car dijî wî hêzeka cîdî rewastîya ye.

Bê guman ev qehremanî û hostatî girêdayî terza rêxistinî ya sekin û nêzîkatiya heval Egîd bû. Grîngî û cîdiyeta pêvajo û rast nirixandina pêvajo dihîşt ku gêrîla bi hêza ji moralî girtî tim encamên erênî dest bixin. Heval û gel ji vê coş digirtin. Ev coş her diçe bawerîya bi hêza gêrîla xurttir dike. Gel bi alîkarî û fadekarîya xwe destek dide gêrîla. Deriyê gel pêşiya hevalan vedibin. Bi vî rengî tevî şerê çekdarî yekîneyên gêrîlla xebatên propoganda nava gel da dimeşînin. Heval Egîd bi xwe jî bi gel ra gotûbêja dike. Kesên bi wî ra dikevin nava diyalogê da bi sekin û danistandinê wî va pir bi tesîr dibûn û bi rêxistin va dihatin girêdanê. Cîyê ku heval Egîd derbaz bibe sedî sed bandora xwe li wê ciyê dikir. Di keseyeta heval Egîd da nas kirina partî û fedekarî û qehremanî demekî kurt da vediguhere destena vîjînê. Bi sedan ciwanên bi vê hereketê bibandor bûyî tevî refê gêrîlla dibin.

Heval Egîd tim şiyar tevdigeriya. Pirsgrêkan ra zû çareserî didît. Demên dûr û kur pêşiya xwe didît. Di nirixandinekî xwe derbarê tevlêbûn û destekên roj bi roj zêde dibin da heval Egîd  digot niha em yekîne ne, demê pêş hêza ma wê hê mezintir bibe. Weke din bi berfire bûna şer êrîşên dijmine jî zêde bibin, gundê bêne şewitandin, ji ber van sedeman peneberên şer jî wê zêde bibin, pewiste ji bo xwedî derketina vî gelî nihada em bikevine nava amedekarîyên cîdî. Weke din heval Egîd dibê gere em zêde barergehên ber sînoran rakin û grîngîya wê jî destnîşan dike.

Weke din sala 1986 da li Geverê şev li ser nobetê navbera Zekî û Welî da nexweşîyek dertê holê. Ew dem heval Egîd deng nake, lê dema dibe roj ew civîn lçêdik û dibêje hûn dixwezin partî bikin xizmeta xwe da. Zekî ra dibêje; “ tu mala bavê xwe da kurê axa bûy, dixwezî li vir jî wî terzî bimeşînî, bi terzê xwe tu nikarî bibî şorişger”. Bi vî rengî heval Egîd çend sal pêş da şoreşgertîya Zekî dike bin şikê.

Sala 1986 roja 28 adarê dema yekîneyê gêrîla ji Geverê dixwezin derbazî Cûdî bibin  dikeve nava kemîna dijmin. Yekîna du milan da vedikişin û xwe ji kemînê rizgar dikin. Heval Egîd di vekişînê da şehîd dikeve. Hema şehadeta heval Egîd hete niha jî derneketîye zelal bûyînê. Fişeka li heval Egîd dikeve gor tê fêm kirin ne ji milê neyar da hatîyer avêtin.

Dema Serok ser şehedeta heval Egîd nirxandin dike, piştî rave kirina Serok heman rojî kesek xwe întihar dike. Ev întîhariya ne zelal jî wek fişeka ne dîyar şik dibe ser şehedeta heval Egîd.

Piştî şeyid ketina heval Egîd dijmin dibêje me destê Apo rastê jêkir, gêrîla xilaz bû. Kesîra jî ji Serok ra dibêje Egîd bû ew jî çû, tê êdî çi bikî. Wek bersiv hemberî van mesajan  ji tol û çeka Maksum Korkmaz hilgirin bi sedan kurdên ji xew şiyar bûyî tevî refê gêrîla dibîn. Çawa ku heval Heqî Qerar  bi şehedeta xwe dibe sembola partî bûyinê, Mazlûm Doxan bibû sembola berxwedanê, heval Egîd jî bi şahadeta xwe dibe sembola artêşbûyinê. Ser vê esasê ji roja 21 adarê ta roja 28 adarê bûya sembola hefteya qehremanî.

Em di vê roja şahedeta heval Egîd da, di keseyeta wî da hemû şehîdên xwe bibîr tînin û serê xwe ber bejna wen ditewînin. Em soz didin ku heta dawî girêdayî xeta Rêber Apo û şehîdên xwe bimînin. Di vê rojê da em malbetên şehîdên şoreşa mirovahî silav dikin û ji tevayî gelê me ra serkeftin dixwezin.

Bijî Rêber Apo!

Bijî Aştî û azadî!

Bijî hefteya Qehremanîyê!