|
Şehid parçeyén canê mene û ew ti caran ji me
naveqetin.
Xwediderketina rast li biranina şehidan té
wateya jiyîna herî rast û rûmetdar.şehid
fermandeyên rasteqîn ên rêça şoreşa mene. Tevahî
endamén réxistina me, neçarin ku biranina
şehidén tekoşiné, tevger û gotinén wan, weke
ferman tébigihin û
li gor wan fermanan tevbigerin.
Rêber Apo...
 Kesayetek fedekar, rihsivik û dil nizim bû
Şehîd Lezgîn(Suleyman Gökalp) piştî
sala 1989’ê bi yasaya leşkergirtinê ku biryarek
ya partiyê bû, bi hezaran ciwanên Kurd tevlî
nava refên gerîla bûn. Lewma şehît Lezgîn jî
yek ji wan kesan bû ku bi yasayên leşkergirtinê
tevlî refên partiyê bû. Berê wê, wî gêrîla nas
nedikir. Belê hebûna gerîlayên PKK li wan
herêman, xelkê herêmê bi giştî pê bandor bibû.
Di encamê de di sala 1989’de dema ku li gel
malbata xwe diçe zozanan partiyê nas dike û her
li wêderê tevlî nava refên gêrîla dibe. Yanî li
zozanên Tehtereşê yên ser bi Bêşebaşê tevlî
partî bûye. Ji ber ku kesayetiyek ji Botanê bû
di aliyê fîzîka xwede li gor şert û mercên
çiyayên Kurditanê jêhatî bû. Di demek kin de
karî deshelatiya xwe li ser wan çiyan çêbike.
Herwekî ku Heval Lezgîn ji gêrîlatiya wê demêre
hatibû mezinkirin. Kesayetek şerker, jêhatî û
çeleng bû. Bi taybet di şer de tirs ji bo wî ne
bû, di şerê xwe de di nava hevalên xwe de dihate
naskirin û qehreman bû. Di aliyê danûstandinên
dinava hevalên xwe de kesayetek bê pirsgirêk bû.
Zû dikarî têkiliyan ava bike. Kesayetek fedekar,
rihsivik û dil nizim bû. Di ti rewşê de xwe tû
caran ji kar dûr nedixist û hewl dida karê xwe
serkeftî bike. Di encamê de di sala 1991’de,
dema ku li gel hevalên xwe ji bo erkekî diçe
gûndê Şîrwan ser bi navçeya Erûha Sêrtê ve, bi
xiyaneta gûndiyan û agahdarkirina dijmin, li gel
çar hevalên xwe bi artêşa Tirk re di kevin nava
şer, her pênç heval jî bi qehremantiyek mezin di
vî şerî de digehin şehadetê.
KURTEBİHORİYEK YA ŞEHİT LEZGÎN NEREXÎ:
Dema ku em bi
xetên stûrve çavnêrîneke giştî li herêmên Botanê
dinêrîn, kêm-zêde nêzî hevin. Weke xaleke
bingehîn zêdetir ji ber pirsgirêkên hindir di
navbera malbatan de her dem pirsgirêk hene. Yanî
heskirinek wisa yekgirtî ya li herêmê yanî li
gûnd nebû, hîn zêdetir dûrbûn û nakokî hebûn.
Her wisa jî di aliyê rêkxistinî de jî lewaziyên
bingehîn hebûn, ev yek jî wisa dikir ku herkes
di hindirê malbata xwe de û di sinorê wê malbata
teng de tev bigere. Eşîretgeriya kilasîk di
hûndirê gûnd de bi bandor bû, nemaze gûndek weke
Nerex ku ji pir aliyan pêk di hat, lewaziyên
bingehîn di vî warî de lê peyda dibûn. Mirov
nikare malbata Şehid Lezgîn jî ji derveyî vê
rewşê bibîne an jî bigre dest.
Li gel vê
rastiyê ji malbata şehîd Lezgîn di aliyê civakî
de di nava gûnd de weke malbateke baş dihate
naskirin. Têkiliyên malbatê zêdetir dinava xwe
de bûn. Ji bo nimûne, têkiliyên zewacê, dan û
standin, derketina ji derve pir nebûn. Zarokên
malbatê jî di bin van bandora van rastiyan de
mezin dibûn.
Di warê aborî de
wek malbat eger bê destgirtin, mirov dikare bêje
rewşa wan navîn bû. Ji sedema zêdebûna zilamên
malbatê, kar û barên ji bo debara malbatê bi
hêsanî dihatin kirin. Di vî warî de rewşa
malbatê baş bû. Her wiha ji sedema hebûna komira
bin erdî ya zêde ya herêmê, endamên malbatê
bêkar nediman û piraniya karê wan di vi warî de
bû. Eve ji mîsogerî bandoriyên erênî li ser
aboriya malbatê dikir. Li gel komirê, malbatê
sewalvanî ji dikir. Her wiha çandinî jî karekî
din ê malbat pê jiyana xwe debar dikir. Ji ber
van jêderên debarê mirov dikare bêje rewşa
tinetiyê di nava malbatê de nebû.
Yanî hem çandinî
û hem ji xwedîkirina heywanan dinav hevde di
meşandin.
Di warê çandî
ango kûltûrî de jî bandora çanda herêmê ya
kevneşop li ser malbatê zêde bû. Mirov dikare
malbatê weke malbatekî Botanî bi nav bike. Hemû
endamên malbatê li gor anane û kevneşopiyên
civaka Botanê mezin dibûn.
Her çend
dibistana seretayî di gûnd de hebû jî, lê belê
ji ber mijûlbûna malbatê ya kar û jiyanê şehît
Lezgîn hem dibistan di xwend, hem jî mijûlî karê
şivantiyê bû. Yanî ne dikarî weke zarokekê
zarokatiya xwe bijiyî. Di aliyê têkiliyan de her
çend ku rewşeke taybet ya malbatê hebe jî lêbelê
şehîd Lezgîn di têkiliyan de malbat zêde bingeh
nedigirt û bi hemû zarokan re têkilî ava
dikirin. Pir bi rêz nêzî wana dibû, belê di
zarokatiya xwe de tû caran zorî û bê mafiya li
hemberî xwe ne di pejirand. Heta divê mijarê de
ger çi diba bila biba, zoriya li hemberî bav û
birayên xwe yên mezin jî qebûl nedikir. Dinava
malbatê de hîn zêdetir, daxwazên wî yên dan û
standinê li gel dayîka wî hebû, rêzdayîneke zêde
û cûda ya şehîd Lezgîn li hemberî dayîka wî
hebû. Belê gotina rêzdayîn ji mezinan re û
heskirin ji biçûkan re, weke taybetmendiyeke
sereke di kesayeta wî de bi cîh bibû. Eger di
rewşekî asayî de ba û neheqî lê nekiriban
rêzdayînek cûda dida bav û birayên xwe jî.
Her çend
bihîstina şehadetê giranbe jî, lê belê ji ber ku
malbateke welatparêz bû, li gel xemginiya bê
tarîf, li aliyek din jî gotin di cihê xwe de be
bi şehadeta heval Lezgîn malbata wî keyfxweş û
serbilind bû. Ji ber ku malbat gihişti bû
qenaeteke wisa ku êdî ew jî zêdetir di vê
têkoşînê de xwîn, ked û xwîdan di ber Kurdistanê
de daye. Bi şehadeta Lezgîn, bîr û baweriya wan
ya welatparêziyê hîn xûrtir bibû. Girêdana bî
xeta partî û şoreşê ve zêdetir bû. Ev bawerî
heya îro berdewame û wê hîn zêdetir jî berdewam
bike. Malbaata şehid Lezgin kampa Mexmûr
|
