* * *   Hûn Bi Xêr Hatine malpera Gaziyên Kurdistan ( YGK )    * * *

 

 

 

 


Jİ REWŞEKE BED BER Bİ NİRXÊN MİROVAHİYÊ VE

 

 

                       

      Herêma xerzan weke tê zanîn  û zozanan di nava  xwe de dihewîne. Herêma xerzanê nêzîkî  sê bajar û çend he bên  navçeyên bajrên cuda di nav xwe de   dihewîne. Di serî de Wan, Bilîs û  Mûş   her wiha du heb navçeyên Sêrtê: hawêl(Baykan) û Şîrwan û du  heb ji navçeyên Êlihê : navçeya kozkul  û Qubilcewaz (Sason) dikevin nava herêma Xerzanê.

    

        Herêma  Xerzan jibo dîroka Kurdîstane de ji bo raperîn û serhildanên Kurdan ristekî mezin leyîtî ye. Du heb serhildanên mala Elîyê Unis li Qobilcewazê(Sason), du heb serhildan li milê Bilisê li Xerzanê a Xelîfe 

Selîm û Şêx Şabedîn (di 19011’an de) û li milê Motkan serhildana  Edbulrihman û li navçeyê Miskê ku bi wanê ve girêdayî  ye, serhildanek qewimiye.

      

        Herêma Xerzan ji bo Kurdan hem ji hêla  lêşkerî û hem jî ji hêla jeo polîtîk û sîyasî ve parastin geheke stratejî e. Heke heyanî roja  me ya îroyîn gelê Kur  nîrxên xwe yên   neteweyî; çand, ziman, nasname, rûmet, hebûn û heyîna xwe parastiye û berdewan kiriye? Bi saya mina çîyayên  Xerzan, Dêrsîm, Agiri, Botan Zagros û hemû çîyayên  din yên Kurdîstanê ên pîroz  in. Her wiha herêma Xerzan ji bo têkoşîna me ya hemdem a tevgera Azadîya kurdîstanê ji çeper û riteke xwe yê girîng heye.

      

      Di ber bi dawîya havîna 1997’ an de komek hevanlên me, ji bo peywinrekê ji bal me ji milê miskê (Bahça Saray navçeya wanê) bi milê şaxê ve (Çetoxê) diçin. Piştî ev koma hevalan  peywîra xwe pêk tînin   vedigerin. Di vegerê de rastî du heb cerdewanên  bêçek tên. Ew herdu cerdewan, ji bo komkirina daran bi tevî hêstirekê ve derketibûn  çîyayê pişta gundê  xwe. Heval, ji cerdewanan dipirsin dibêjin “ hûn ji kîjan gundî ne? Dibêjin” em ji gundê Qesrokê ne”. Qesrok bi gişti gundekî cerdewana in. Ji ber vê sedemê ew koma hevalan dicih

Di encamê de Siracedîn digihîjê hêzeke bawerî û asteke mezin ku biryara xwe ya tevli bûnê bide û bibe Gerîlayekî têkoşîna azadîya kurdîstanê. Lê belê Siracedîn ji ber helwesta xwe ya ku di destpêkê de  xwe ji hevalan re  xuya kirin.

   

     Ligel ku Sıracedîn biyara tevlîbûna xwe hîn ji hevalan re venegotibû ji, li wargeha hevalan çekek ji cureya “ARBK” ê hevalan ji Siracedîn re gotibû.” Ev çek zêde ye, bila, te be. Heke rewşeke awarte  biqewîme! Xwe pê biparêze” Siracedîn jî bi kêfxweşî û peroşeke mezin ew çeka giran û loledirêj hildabû milê xwe û mîna rewana (rihê) xwe yê pok lê dinihêrî û qedir didayê.

     

     Hevalê Siracedîn di dawiya payîza sala 1997’ande biryara tevlîbûna xwe li nava refin gerîla ji hevalên rêveberiyên yekneyê re vedibêje. Havelê Siracedîn di destpêka dem sala zivistanê de biryara xwe di civîna fermî de eşkere dike. Soz û peyimana xwe bi awayêkî fermî dide, civata hevalan. Hevalê Siracedîn, nave xwe yê tevgerê dibe hevalê “Çekdar”. Hevalê Siracedîn aygo Çekdar, biryara ku soz û peyimana xwe bide; di destpêkê de hinekî bi awayekî xwe rexnedayîn dike û wiha dibê jê “Heta ku min heval nedîtin, jiyana gêrîla, armac, rastiya şerê gêrîla û PKK’ê nas nekir. Min ji mirovatî, nirxên mirovahiyê û tu tişt ne ji xwe ne jî ji cîhanê femkiribû. Ez gelekî ji jiyan û nirxên mirovahiyê dur mabûm. Dema ew heft hevalên şervanên nû di demsalên payîze de hatin tevlî mebûn û bi taybetî dema wan cih û bergên gêrîla li xwe kirin, min ji xwe pir şerm kir. Min ji xwe re got: Tu kerî çi te? Tu hema bikevî biniya vî erdê “vê rewşê wisa bandorake mazin l imin kir û min xwe di nava şermazariyê de didît. Piştî hevalê Çekdar, bi germahî, bi peroş û arişeneke(moral) mezin miryara soz û peymana xwe di cıvata hevalan de da: Hevalan hemûyan bi hev re rabûn li ser piyan bi germahiyeke mezin jê re çepikên pir  bi deng û germ lê dan. Êdî di keseyatiya hevalê Çekdar de siracedînê cerdewan sozûmana dewleta Tirk bi bin ket û winda kir, hevalê Çekdar û rastiya şoreşa azadiya Kurdistanê bi ser dikevi. Rewşa serpêhatiya hevalê Çekdar ji derhozeyekê(mucuzeyek)  ji diyalektika rastiya civaka Kurdan’ê.

       

      Di despêka dema zivistanê de, wargeha me ya zivistanê ji ber sedama çêbûna reva du-Sê kesên bêrûmet û bêvîn deşîfre dibe. Em neçar man ji geliyê pişta Mikse derkevin xwe bidin cihêkî bi ewle. Em neçar man xwe ji Miksê ji warê helbestvanê dîrokî Feqiyê Tayran derbasî milê geliyê karkarê bibin.(ku geliyekî 14 gundên giredayî navça westana Wanê ku vala têde hebûn.) me di geliyê karkarê de zivistanekî pir zor û dijwar derbas kir. Nizikê ji( 10) operasyonên leşkerî li ser geliyê karkarê  û geliyê pişta Miksê çêbûn. Ji ber rewşa awartê ya operasyonan û ji ber şert û mercên erdnigariyê bi piraniya xwe zozan bû û berfa wê ki şeş-heft metreyan bilintir bû, ji ber sıra seqama berfê piyên neh- deh hevalên me şewitîn. Legel ku ji deh operasyonên dijmin zedetir çêbûn jî, tu windahiyên hevalan zêde çênebûn. Bi tenê di operasyona dorpêç kirina hevalan di geliyê karkarê de pevçûn derket de sê-çar leşker hatin kuştin û şeş- heft heval birîndar bûn û hevalêk ne bi gulaya dijmin ji ber şertên ewlekariyê wî û çend hevalan xwe di nava çemê ava ku ji berfê diheliya de xwe çar- penç seata di avê de dirêj kiri bûn. Piştî hevalê Zinar ji vana çem derdikevi gewdê wî diqerise pekrawan dibe. Hevalê Zinar şervanekî nûbû ji ber operasyonan û araste bûnên dijmin li ser geliyê karkarê û geliyê Miksê pir zêde bûn. Em neçar man ji geliyê karkarê derbasê milê çiyayê Kanîspiyê ku dikeve pişta wastanê bibine. Herweya ji ber ku em ketibûn serê demsala biharê û em di hea Avêlê de bûn. Me agahiya operasyonêkî berfirehî û bi gelemperiya heremê ê derbikeve ji gundiyan bihistibû. Ji ber vê rewşa operasyonê em ne çar man ji raserî westanê ji çiyayê Kanîspî derbasî bi milê şaxê(çatak) bibin. Dema em derbasî milê Şaxê bûn, em rastî du şivanên cerdawanên gundê kokanan hatin. Gundê kokan, cerdewanên yên di navçêya herêma Şaxê de herî har, bêtir û bedik bûn. Me ji bo ewlekariya yekineya xwe, me û şivana bi çek cerdewanên kokanen nekuştin, ji ber ihtimal û gumanan ew herdu şivan ê geliyê ditîna me bikin, em neçar man dîsa bi paş ve vegeriyan çiyayê Kanîspiye ya ku dikeve raserî gundê kêrsê ya bi navçeya wistanê  ve girêdayî ye. Piştî ewqasî zorî çil û heşt seatan bêbehvedan û bênavber em meşiyan bûn û pir westiya bûn. Dema em vegeriyan çiyayê Kanîspiyê piştî rojekê û şûn ve me agahî ji gundiyan girt ku dijmin ji cerdewanên hemû navçeyên Wanê, fermana kombûyîna cerdewanan daye, ji bo derketina operasyoneke mezin amade bin. Bêriya operasyon derkeve çiyayê Kanîspî bi rojekê, me êvarê xwe amade dir ku ji çiyayên Kanîspî biçin cihekî bi ewle, ku qet operasyon jê negiri. Lê sed çarê mixabin, dema me hemû pêdivî û tiştin xwe lihevdan û dema hewl da ku em birêbikevin; çend heb peşkên barana biharê yên xapînok ku mirovan di dava hembêza xwe de bixine xwa mirinê de da razandin û bû sedama ku em li Kanîspî ye biminên. Belê operasyona malkambax û malikweran ya berfirehê û gelemparî jê dihat dabeş kirin. “operasyona Murad bû” bû, ya di roja 25’Avrêla 1998’ande bû. Di nepeniya derengiya şeva 25’ê Avrêlê de dijmin bi tevî geleş cerdewanên navçêyên Wanê nêzîkî heşt hezar leşker û cerwedan derkikevin operasyona çiyayê Kanîspiyê û gelek çiyayên hawirdorê wêb i derengî şevê de leşker bi tevî cerdewanan ve bi taybetî (cerdawanên şoxê ên milê alan) çiyayê Kanîspiya bi berfirehî dor pêç kirin. Li ser hemû sermil, nargirik û sergirikên bilind yên çiyayê Kanîspiya girtibûn. Heval ji bi xapîkok ketibûn dofika bêrihimbonî( acimasız) ya peşkên baranê de di şikefteke dolkeke biçûk a çiyayê Kanîspiyê de bûn. Dema heval sibehê zû siyar dibin, li derdora xwe dinihêrin ji dûroniyê ve li ser direkê bilind hin tişt reş dikirin. Lê hevalan bi guman digotin qey kevirên şeş in. Dema hevalek bêtêlê dixe lê gerinê verêkon dike, dikeve ser dengekî ji nêzik ve yê cerdewanan dema hat, di çih de heval pê hesiya ku her derên derdora wan operasyon derketiye. Leşker û cerdewanan hemû sergirek, navgirik  û ser milên cihên bilind yên çardorê wan girtine. Çar hevalên girikvan( tepeci) hin di zûtira şevê de çûyîn girekî raserî wargeha hevalan. Pir mixabin ji ber westana meşa çil û heşt seatan û çûyîn û vegera ji şaxê hin ew westîbûn ji ser xwe navêtibûn û ji ber bêxewiyê her çar heval dibin naylonê de di girt de raza bûn. Ligel ku heval nêzîkî çil xulekî (dakika) bi bêtêlê gazî hevalên girikvan dikin, dîsa ji ew her çar heval ji xew şiyar nabin û bersiva bêtêlê nadin. Piştî çil xulekî dijmin tevgera ajawaya( kala balık) ya hevalan di şikefta dolikê de dibine û  leşkerên li girikên bilind ji jor ve xwe be bi milê dolika şikeftê  ve berdide ser hevalan. Heval jî hema çawa dijmin hewl dide xwe berdide xwarê, ji şikeftê derdikevin raserî piştî şikeftê ji boyî parastina hevalan komek ji sê  hevalan pêk tên ji vana ajawaya hevalan derdikevin li pişt atehtên raserî şikeftê bi çeper dibin. Li hember leşkerên xwe bi xwarê ve berdidan dest bi şer û pevçûnê kirin. Di nava vê koma parastinê de hevalê Çekdar ji di nava wan sê hevalan de bû. Leşkerên ku xwe berdebûn xwarê bil êdana bersiva koma parastinê leşkeran xwe dan pişta girikê her çar hevalên me yên girikvan û dijmin xwe gihande girikvanên me, ligel ku hin deh pazdeh xulek dest bi şer û pevçûnê  kiribûn, ew her çar hevalên girikvan di xewde, di bin naylonê de gule baran kirin û pakrewan bûn. Leşker piştî hevalan şehîd dixîne, leşker li cihê girikvanan bi çeper bûn. 23 hevalên kome ku ji şikeftê derketibûn û sê heval ji bo parastina xwe derxistibûn. Bi saya wan sê hevalên parêzvan nêzîkî bist xulikan dûr, xwe di nava ber û şikêrên nepen  û xewle de bicih bibûn. Dijmin ji girikên jor ve hewl dide j inilên cuda de derdora wan her sê hevalên koma parêzvanan bixin dorpêçê. Lê ji ber bi rihekî cengawarî û lehengî hevalê Çekdar û her du hevalên xwe yên din şerekî pir bi tund û dijwar dikin. Leşker dikin nakin yek gavê ji xwe bi milê xwarê bi milê wan ve nikare xwe berde, heyanî heşt seatan hevalê Çekdar û her du hevalên xwe  ve berxwdaniyeke bêhampa dikin. Dijmin bi vê berxwedana bêhampa ya hevalê Çekdar û her du hevalên wî  tê xapandin. Dijmin rowêj û texmîn dike ku hemû koma ajawaya ya hevalan li pişta şikeftê bi wan re şer dike. Lê nizanîbûn ku hevalêkî cengewer mina hevalê Çekdar û bi du hep hevalên din bi tenê ketine rava şerekî bêhempa. Dijmin  ponijî û arasta bûna xwe  hemû dide ser vê koma parastinê  a hevalê Çekdar. Dijmin bi şêweyekî  xesûk û konc(sinsice) ji her du milên pişt ve koma parastinê, leşker û cerdewan hewl didên hevalê Çekdar û her du hevalên din dorpêç bikin. Dema hevalê Çekdar û herdu hevalên xwe dibînin ku dijmin bi arastayiyek ji pişt wan  ve ji gelek milan ve hewl didin wan dorpêç bikin. Hevalê Çekdar û herdu hevalên xwe neçar dimînin ji boyî ji nava dorpêça leşker û cerdewanan derbikevin, xwe bi milê dolika xwarê ve vedikişin. Dema hevalê Çekdar û hevalên xwe vekêşiyan milê xwarê, dijmin ji pişt ve bi sedan çekên xwe yên otomatîk van didin ber gule baranê. Di vana vî gulebarana mina teyrok û toliyên barana biharê de gulekeykî bêyam qeleş û bêbext li serê hevalê Çekdar dikeve, hevalê Çekdar nêzîkî her du hevalên xwe û wî de mitroyek û nîv navber mabû xwe bigihine her tehtan li bal hevalên xwe, lê sed mixabin dijminê çavsor gulebarana bêmeribon derfet neda hevalê Çekdar nêzîkî hevalan li ber herdu hevalên xwe bi ser devkî  ve dikeve erdê. Herdu heval xwe digihinin hevalê Çekdar, jê re dibêjin bila tu gumanete çênebe, emê te rizgar bikin. Lê belê hevalê Çekdar li ser hemd û hişê xwe bû û pir baş têgihiştibû û hest dikir ku êdî ê şehîd  bikeve, ji ber du hevalên xwe re li ber bêhndayînên xwe yên dawiyê wiha dibêji; “ heval dev ji min bedrin, biçin xwe ji rizgar bikin” piştî van peyvên xwe yên dawî  weke peyemên tije girêdana hevaltiyê û xatirê xwe ji hevalan bixwazin gotibû. Hevalon, piştî çend bêhndan û standinên kurt hevalê çekdar şehîd dikeve û diçe ser dilovaniya xwe û vê cîhana xapan û dojeh, kambax û malik wêran dibe para herdu hevalên wî yên birîndar dikevin.

         

       Bi taybet piştî şehadeta hevalê Çekdar û her çar hevalên di girik de ji bo herma Xarzan windahiyekî mezin, êş û xemginiyêk mezin bû. Bi taybetî hevalê çekdar hindi kelecan û peroşa tevlîbûna şervaniya xwe ya nû de dijiya û dixwest gelekî fêr bibe û gelek heyal û tiştên dixwest pêk bine lê pir mixabin gera çarxa felekê xayîn,  destûr neda a bextê çê neda hevalê Çekdar Qesrok, Elîşêrê Basa, Mazlumê Torî, Qehramanê Didêrî û Azadê Serhedê. Ez ji bo serpêhatî ê bîranîna hevalê Çekdar û her çar hevalên din bi rêzgarî bi bîr tînım û bejna  xwe li ber wan û hemû şehîdên têkoşîna azadiya Kurdistanê ditawînim û ji bo bi cîh anîna hêvî û xeyalên wan a serkeftina azadiyê ji bo me û ji bo hemû gelê me nîştîmanperwer  re peywîrek yê rûmetê ye.  

 

 

  Mecît HEMO

 Girtîheha Muşê