|
|
Wa
dîsa bû şev
Welatê
min yê delal
Lê
wûsa hizir neke kû
Tû ne
di bîramindayî
Di
şevên tarî da
Hesreta te ronahiyek
Pîroz
dide li eniya min
Û dibe
hêviyek…
Wek
ava kesera dilê min
Yê kû
tu caran
Nehatiye aş kirin
Raperînên gelek mezin
Tên
jiyan kirin
Di
bilindahî û qontarê
Dilê
min yêkû
Herdem
bîrînên xençera
Lê
hatine vekirin
Warê
bav û kalê min…
Ez
dixwazim
Tenê
tû bizani bî
Lê
tenê tû…
Heger
rojek bê
Di
geli, deşt
Û
kaniyên te da
Av
neherike…
Di
bilindahiya çiyayên te da
Berf û
Baran nebare jî
Ezê
nehêlim kû
Tû
bibî çol û çolistan…
Dema
kû pêwîst kir
Ezê
hêrsên çavê xwe
Bibarînim li ser axa te…
Heger
rojek ji rojan
Ez
bizanibim kû
Bi
xwîna laşê min…
Wê
tenê bîskekî jî
Xwaşikbûn û keskahiya te
Wê
biparêze…
Bizanibe kû
Ezê
Yek dilop xwîn
Di vî
laşê xweyê kû
Ji te
çêbuyî da nehêlim!
Jiber
tû Dayîkî…
Nabe
Dayîk
Tî
warê hîştin!
Nabe
Dayîk ne AZAD be!!!
Xayîntiya li hember te
Nayê
Qebûlkirin…
Jiber
tû Dayîkî …
Dayîka min KURDİSTAN…
SİLAV
Û RÊZÊN ŞOREŞGERÎ
Baran
ARARAT
23.04.2010
|
