|
 Sal
1994 bû. Em yekîneyeke hevalê jin li Botanê bûn
û li herêma Bestayê diman. Jixwe di zivistana
sala 1993- 1994’an de artêşa jinê yekemîn
yekîniyên xwe ava dikirin. Di dawiya sala
1993’yan de ji bo avakirina artêşa jinê fermana
serokatiyê hat û li her aliyê Botanê hêzên me bi
şiklê yekîneyan disekinîn. Ev yekîne hemû hatin
komkirin û rêxistineke wisa hate çêkirin.
Li Cûdî
yekîniyek hebû, li Besta yekîneyek hebû û li
Heftenînê jî du yekîneyên hevalên jin hebûn. Li
Garisa yekîneyek, li Beytûşebabê jî yekîneyeke
hevalê jin hebû. Di wê demê de hejmara yekîneyan
pir zêde bûn. Hejmara yekîneya me ya herî biçûk
bi qasî 80 kesî bûn. Di wê demê de li Besta
yekîneyeke tabûra bi liv û lebat hebû. Em jî
weke yekîneya bi tevger a Bestayê bûn. Di sala
1993’yan de em taximeke hevalên jin hebûn. Di
şer de tecrûbeyên me çêbûbûn. Lewre taxima
parastinê ya biryargeha Botanê û hevalê jin ji
qadên dîtir jî hatibûn, me xwe weke yekîneyeke
bi tevger birêxistin dikir. Me di zivistanê de
zêdetir perwerde didît. Çi di aliyê bîrdozî û
jiyanî de be, çi jî di aliyê rêxistinî de be.
Piraniya xwe em li ser armenca avakirina artêşê
disekinîn.
Çima artêşa jinê
hate avakirin? Armanc ji avakirina artêşê çi ye?
Mirazê Serokatî ji avakirina artêşa jinê çi ye?
Di çarçoveya dahûrandinên Serokatiyê yên li ser
artêşbûna jinê, me perwerde didît. Em hemû
hevalên jin bi coşeke mezin û bi heyecaneke
mezin me xwest em fêm bikin û di piratîkê de
gavên saxlem bavêjin. Li ser vî esasî ji bo
biharê me xwe amede kir. Li hemû qadan hevalên
jin di mijara artêşbûna jinê de xwedî heyecan û
kêfxweşiyekê bûn. Tevî ku der barê artêşbûna
jinê de fêmkirineke zêde nebû û kêmahiyên me
hebûn jî lê dîsa ew heyecan dihate jiyîn. Ji ber
ku mijar ji me re nû bû, dihate gotin: Em ê çawa
bikin?
Di biharê de em
çawa ketin piratîkê, oparasyonên dijmin jî bi
awayek pir berfireh destpêkirin. Li Gabarê
oparesyonên dijmin destpêkirin. Ji ber wê jî ev
yek ji bo me hevalên jin tecrûbeya yekem bû.
Hêzên jin ji bo ku derbekê nexwin, me li hemû
qadê hevalên jin bişiklê taximan bi cih kirin.
TECRÛBEYÊN
HEYE
Di şer de
tecrûbeyên hevalên jin jî hebûn. Lewra yekîneyên
xwe belav nekirin. Me jî weke sê taximan bi hev
re tevger dikir. Taximeke me bi tabûra bi tevger
re berbi erkekî ve çûbûn. Em du taximê mabûn jî,
hijmara me 57 kes bûn. Em jî li herêma Besta
diman. Ji cihê me re digotin Mêrgamar. Em li wê
qadê disekinîn û tu hêz jî nêzî me nebûn. Cihê
ku em lê diman hedefê dijmin ê herî nêzî me
gundê cerdevanan bû. Ji wan re digotin çetê
Osiyan. Ew pir harbûn û erdîngariya qadê baş
nasdikirin.
Di payîzê de
hevalan bi giştî gundê van cerdevanan dorpêç
kiribû. Ango berî ku em planê çêbikin û çalakî
li ser wan bikin, dorpêç kirina Osiyanê pêk
hatibû. Vê dorpêçê bi qasî deh rojan dewamkir.
Hevalên jin jî, di vê dorpêçkirinê de cîhê xwe
digirtin. Ji ber vê yekê me digot: Pêwîst e em
derbekê teqez li wan çeteyan bixin. Van
cerdevanan li hemberî gerîla û şoreşgeran gelek
bi xirabî tevdigeriyan.
YEKÎNEYA
JINAN
Me jî dixwest ku
berî ew werin derbê li me bidin em derbekê li
çeteyê Osiyan bixin. Em rabûn me di nava xwe de
nîqaşkir, me got ka em ê bi çi awayî biçin ser
wan. Ji ber ku çûyîna ser wan ewqasî hêsan nebû.
Di payîzê de em weke 6 tabûran çûne ser wan û me
çalakî lidarxist. Niha jî em yekîniyekî hevalê
jinin, lewra pêwîst dike em baş keşif bikin û
xwe amede bikin. Ji ber ku ev çalakiya me ya
xweser a yekem bû û pêwîst bû em windahî nedin.
Me keşfa xwe
kir, carna hejmara wan zilamên ku dihatin ew gir
digirtin deh kes bûn û carnan jî kêmtirîn bûn.
Me ji xwe re digot ev hedefekî baş e. Me ji nêz
ve keşfa wî girî kiribû û me plan kir ku em bi
şev xwe têxin hundirê gir de û em xwe di cihê
saxlem de veşêrin. Dema ku cerdevan hatin serê
gir û ji beriya ku bighîjin serê gir, wê demê em
ê li wan bixin. Me pêre parastina hevalan jî
amedekiribû. Di berbanga sibehê de û di demjimêr
3’yan de me keşfa xwe temam kir. Mangekî hevalê
jin ji bo çalakiyê hatibûn amade kirin.
Yekîneyeke hevalên jin jî di parastina wan de
bû. Me taximek danîbû parastina fireh û bi vî
awayî heval ji cihê çalakiyê heta cihê me, di
hindirê çeperan de birêzkirîbûn. Cihek hebû nêzî
cihê çalakiyê bû, me jî li wir çalakî bi rêve
dibir.
QÊRÎNA WAN
BILIND BÛ
Heval çûn û cihê
xwe girtin. Bi riya cîhaza bêtêlê danûstendina
me bi hevalan re hebû. Hevalan ji me re digotin:
Me cihê xwe girtiye. Em ketibûn nava tirsa ku
çete wê rojê neyên. Ger ku neyên em nikarin
lêbixin.
Ew gava nêzî
hevalan bûn, di navbera wan û hevalan de çar gav
mabûn, wê kêliyê hevalan li wan xistin. Dema ku
dengê çekan hat, ev çete weke hovan, hema ketin
nava tevgerê. Heta jinên wan jî ji tiştekî
neditirsiyan. Carekê dema ku heval çalakiyê li
ser wan dikin, jinê van çetan jî bi çek û bi
pêlavan êrîşî hevalan dikin û li pey hevala
dikevin. Hevala dema ku li wan xistin du kesan
parastin dikirin, van herduyan xwe teqle kirin û
xwestin parastinê bikin. Pêre jî jin û zarokên
wan hemû ketin nava tevgerê. Qîreqîra wan bilind
bû. Me rabû ji hevalan re got: ‘Xwe bikşînin û
neçin ser wan û çekan neynin.’
SERKEFTINEK
BÛ…
Piştre me bi
riya cihazê ew guhdar dikirin, kuştî û birîndarê
wan çêbibûn. Ango zirar dîtibûn. Lê belê ev
çalakiya me ya xweser bi serkeftî derbas bû.
Berê jî destê wan di xwîna hevalan de hebû. Di
wê demê de derbekî wisa li Osiyan xistin, ji bo
me serkeftinek bû û pêwîstbû ev çalakî were
kirin. Dema ku hevalan xwe paşve kişandin, wan
jî dane pey hevalan û bi riya bêtêlê dizanîbûn
hevalê jin birêve dibin û yê ku ev çalakî kirine
tev de hevalên jin in. Ji ber wisa li ser bêtêlê
pir gotinên xirab ji me re digotin. Van çeteyan
bêtêla xwe dabûn jinên xwe û jinê wan digotin:
Em werin em ê xortê we bibin, behsa hevalê xort
dikirin. Me jî bersiva wan ne dida.
Piştî çalakiyê
me kemîn avête pêşiya wan. Me jî dixwest ku ew
werin û em derbekî dîtir jî li wan bixin.
Pevçûnê hetanî êvarî dewamkir, heval jî bi wan
re ketibûn nava pevçûnê. Lê belê dema ku dîtin
ji bin kontrolê derketine vegeriyan. Bêku dijmin
derbikeve herêmê, roja dîtir piştî çalakiyê,
hêzên dijmin jî anîn û dest bi operasyonê kirin.
Lê belê ji herêma xwe derneketin û nêzî qada ku
em lê diman nebûn.
ÇALAKIYA
XWESER
Ev çalakî ji bo
me serkeftineke mezin bû, ji ber ev çalakiya
xweser a yekem bû. Piştre ji rêveberiya qadê re
tekmîl hate dayîn û hate gotin: ‘Hevalên jin bi
serê xwe li hemberî çetê Osiyan çalakî kirin e.
Ev jî bandorekî mezin li ser heremê û li ser
hemû hevalan kir û herkesî ji me re got: Em
ditirsiyan ku ew çete derbekê li yekîneya we
bixin, lê belê hûn berî wan ketin tevgerê û we
çalakî kir.
Hevalên jin ev
çalakî bi serê xwe kirin. Ev çalakî di bihara
sala 1994’an de hate kirin û yekîneya şehîd
Mizgîn ev çalakî li dar xist. Hinek ji wan
hevalan hîn sax in û hinek ji wan hevalan jî
şehîd ketine. Hevala Rewşen hebû. Ev heval ji
Rihanîkê bû. Hevala Rojda jî ji Şirnexê bû.
Hinek ji wan hevalan niha cihê xwe di xebatê YJA
STAR de digrin. Ev çalakî; moral, coş û
baweriyeke pir mezin bi jinê da qezenc kirin.
SOZDAR AVESTA
|
