|
|
Hevpeyvînên
Ku Bi Gazî Yên Şer Re Hatine Kirin
DESPÊK
Şerê kû 15 sala ajot weke di
şerên cîhanê de bûye, di vî şerî de jî weke
mîras li şûn xwe êş û rondikê çavan hîştiyê.
Pêwîste em vê ya jî ji nedîtî ve neyên. Rastiya
gelekî ya kû ji aliyê dijmîn ve nedihat
pejiranin hebû. Belkû jî salên hebûna xwe yên
dawî jiyandikir. Tîşta kû dihat jiyankirin,
rastiya mîletekî bû binasnama wî re, ew xistibûn
di nav guristanê de. Tevî xwedî çandekî bikok û
dewlemend a bisala bûjî, qada kû têde jiyandikir
yê kû herî zêde tinê dihat hesîbandin, herî zêde
biçûk dihat dîtin, yê kû herî zêde li rastî zilm
û qirkirinê hatiye, yê kû herî zêde penabertî
jiyankîriye û derbas kîriyê; Weke lêdana ba ji
wê derê çûye derêkidin rastiya geleki wisa bû.
Gelekê kû di mala xwe de dîlbû. Koletiyê,
biyanîbûnê û zilmê jiyandike. Çima weke mirovê
ker, lal û kore, çima dengê xwe negîhînê
Cîhanê. Yan jî ji bo kû tînebibê tiştek nemabû.
Pêwisbû hinek tîşt bihatana kirin. weke gelê
Rojhîlata- Navîn yê herî kevnar û bicihbûyî,
weke xwediyê rastiyê axa Mezopotamya gelê Kurd,
gelê Kurd bi despêka şoreşa çandînyê re şêwazê
jiyana heri hemdem di serdemê despêkê de di nav
xwe de jiyankirin û di ve wateyê de tiştê
despêkê afîrandiye û belavî cîhanê kirine. Ji
bo dîroka mirovahiyê û zanîstê alikariya heri
mezin kirine. Di sedsala 21’an de li ser axa xwe
bûyîne biyanî. Zext û çewisandina di nav dîlbûnê
de jiyankirine. Ne pejirandina zîman û çanda wî,
bi hûqûqa dewletên cihanê re ev rewşa bê
wîjdan û mafê mirovan re çîqas dibe yek. Wê
çaxê serber jêra wê çawa bê sekinandin?
Wê demê komek xwendevanê lî
bajarê Tirkiyê dixwendin, wê jî vê serberjêrê re
bigotana bese. Bi avabûna PKK’’ê re vîna gelê
Kurd derket holê, Kurd îdî ji ketina goristanê
natirsan û rizgar bûn. Pêngava 15 tebaxê bû
dîroka berovajî kirina serberjêrî . Weke gelê
Rojhîlata-Navin ê herî kevnar, hêdî hêdî zindî
dibû û ji xewa mirinê radibû. Di encama ajotina
şerekî pir bi hirsê 15 sala vejînbûyîn bi
serket. Di vî şerî de êşin mezin û windahiyên
mezin hatin jiyankirin. Herdû alî ji êşên vî
şerî kişandin. Di dîrokê de, Tirkê kû bêyî
Kurdan nedîkarin gavekê bavêjîn dî vi şeri de
îxaneta heri mezîn bê rehm ya xwe û bêçaretiya
xwe bi înadeke mezîn dan nîşandan. Başe tevî kû
ewqase ne mafdarbûn, çima bidijmînatî êrîşî ser
me kirin? Yê xwe li şer dîpêçê, yê şer dixwaze,
yê dixwaze bimre, bidê kuştin û bê goman ne
Kurdin. Kurdan di dîrokê de jî tîmî xelata herî
mezin dane Tirkan. Hatina selçûqiyan bo
Kurdistanê û bigotina wana hatina anatolê bi
cîhbûna wan û têkbirina Bizansa îtîfaqa bi
Kurdan re çêkirin û rê li ber vana vekir. Dîsa
di dema Yavûz Sultan Selîm de di encama îtîfaqa
bi Kurdan re hate çêkirin re bi serkeftina şerê
Çaldiran û Misrê re li ber İmparatoriya Osmaniya
vekir. Di dema şerê Cîhanê’ê yê yekemin de ew
şerê binav û deng’ê Çanakkale, eger alîkariya
Kurdan nebûya gengazbû kû bi serbiketana? Dîsa
di dema şerê rizgariyê de yê salên 1920 û 1922
de, di encama îtîfaqa bi Kurdan re serkeftin û
bidest xistin. Di sala 1920 de perlemana kû hate
avakirin parlamenterê yekemîn ma ne Kurdbûn?
Kongre ya Erziromê û ya Koçgirî ma despêkê ne li
Kurdistanê hatin çêkirin? Ma Atatürk alîkariya
despêkê ne ji Kurdan girtibû? Evana çima têne ji
bîrkirin. Lê em li roja meya îro binerin, PKK
rexistinekî ji bo Komara Tirkiyê wergerîne
Komarek Demokratîk derketiye. Eger bêjin PKK
tenê ji bo nasnama Kurdan û mafê wa yê çandî
derketiyê ev tê wê wateyê teng nêzî P.K.K dibin
û dixwazin tengav bikin. PKK tevgereka ji bo
demokratîk kirina Tirkiyê û hem jî di
Rojhilata-Navîn de ji bo derbaskirina şêweyê
rêveberiya otokratîk, teokratîk û olîgarşîk. Ji
bo pêşxistina hemleya demokratîkbûne û
armanckirina bi dengê bandor yê hemû gelên
Cîhanê; jin û zarok tevgerekî gelê. Hereketa
Rojhilata- Navîne, tevgereka cîhanêyê, tevgereka
mirovahiyeyê, hereketekî cîhan bi xwezaya vê re
hembêzkirin û hereketekî heskirinêyê. Weke Rêber
APO dibêjê; PKK netenê tevgerek ya netewiye.
Netenê tevgereka demokrasiyeyê jî. Yan jî mirov
bêjê tenê tevgerek sosyalîst jî ne raste. PKK
tevgerek ji bingeh ve kişandina mirov ya
jiyanêye. Di vê wateyê de bi despêka sala
2000’an re çima rayedarên dewleta Tirk,
alîkariya PKK2ê ya ji bo Tirkiye bikeve Yekîtiya
Ewrupa (YE) û dest bi mizakera bike nabîne? Weke
kû Rêbertiya me bi bêbextiyekî navnetewî dîl
girtin. Ji bi daxwaza Rêbertiya me şer hate
rawestandin. Li ser bingeha şansekî nû dayîna
dewleta Tirk vekîşandina hêzin çekdarî derveyî
sînor ji agirbesta 1999’ê û vir ve weke kû
bidehan caran jî aliyê Rêbertiya me û rêxistina
me ev niyetên baş hatin raberkirin, ji dewleta
Tirk bersiveke erenî neda bangawaziyên hatine
kirin. Israra dewleta Tirk ya di înkar û imhayê
de ji aliyê rayedarên dewleta Tirk ve, vê ji bo
gelê Tirk çewa were îzahkirin? Bersiva ewqas
nêzîkatî û niyetê pak pêwiste ne nêzîkatiyek
nankorbe. Ew kesê kû tim wêjeya biratiyê dikin û
dibêjîn em birayê hevdûne, çima ewqas bi îmha û
inkarê biserbirayê xwe diçin? Çima ewqas
operasyonan dikin û xwisarê didin gelê me û
xwezayame? Çima bi hezaran mirovên me di
gîrtîgehan de digrin? Çima heta niha ji me re
dibêjin kesên din? Çima bidijminatî nêzî me
dibin. Di dîrokê de li kû derê hatiyê dîtin kû
rêxistinekê agirbest îlankiriyê? Li Îspanya,
Fransa, Îngilîstan, Sirîlanka, Kolombiya,
Meksîka, Filistin û Rojhilata Tîmûr hêzên
gerilla yê kû ji bo azadiyê şer dikirin yek
rêxistinê ji vana agirbest îlan nekirine. Yê kû
despêkê îlankirin dewletên kû di nav vî şerî de
bûn. Ji aliyê me ve weke kû berovajî vêya pêkhat
jî dewleta Tirk li himber wan niyetên me yên
baş hertim nêzîkatiyek nijatperest da
diyarkirin. Navê vêya ne biratiye, dijminatiye.
Kiryarî vê yekê diyardike. Li pişt vî mantiqê
paşverû kû hêz û kurtêlxurê şer hene, ji aliyê
herkesî ve tê zanîn, derdor dibêjin em
nîjatperestin, yê dibêjin em welatperwerin çima
pêşiya vê polîtîkayê nagirin, dibin alîkarê wê?
Mirov pêwîste evqasî ez ezî û zalim nebe. Hemû
hêzên di Cîhane de şerdikirin, di nav xwe de
aşîtî pêkanîn. ÎRA bi îngiltere re, ETA bi
Îspanya re, Pilingên Tamilî bi Sirîlanka re,
Tîmura Rojhilat bi Guzman re, Korsîka bi Fransa
re, Kapeta bi Meksîka re, Elfetîh bi Îsraîl re
FARC bi Kolombiya re û di gelek Welatên din de
hêzên em navê wan nizanin di nav xwe de aşitî
pêkanîn. Başe di dîrokê de weke hercarê çima
Tirkiye di her tiştî de dereng dimîne? Di sala
1299’an de dema dewleta Osmanî hat avakirin û
derbasî serdema feodalîzmê bû di wê demê de di
Cîhanê de burjuvaziya xwe ya merkantalist
afirand û gav avêt serdema kapitalîst. Gelo
Tirkiye carek bêjî bêy kû dereng bimîne wê
tiştek rast bike, em gelek mereq dikin. Dereng
mayîn, ji şun ve Cîhan şopandin, evê sekinandina
xwe di guherîn û veguherînê de gelo wê kengê dev
jê berdê? Gotinekî Serokê şoreşa Rusya hebû.
Digot:”Duh zubû sibê dibe kû pir dereng be,
wî çaxî hema niha ango dibê ku sibê” di
bi kû ji bo Tirkiyê pir derengbe. Bi derbasbûna
salên şer li Kurdîstanê bi hezaran mirovên kû
zoriya vî şerî kişandine hinek jî wana gazîne,
tiştê kû wana jiyan kirine kurte heypeyvînê eme
ji were pêşkêşbikin. Şerê 15 sala yê kû ajot û
heta niha jî devamdike, dê demekî li nav hêzê
leşkerî jiyandike û heta dawiya jiyana xwe
hilgirtin weke xwediyê vê şeref û meznahiyê li
himber windakirina organê xwe hest û hizrê kû
jiyan dikin peyamê wan ji bo we, zedetir
mirovahiye kû ji gazîtî dûrin bang li wan kirin
û dengê gaziyan giyandina we, rûyê şerê bi êş
carek din bi bîra we xistin, ji bo kû mirov ne
mirin seqet ne mînin himberî şer, himberî zilmê,
himber faşîzmê û himber hemû şêweyên rêvebiriyê
ji demokrasiyê dûr sekinandin weke deynekê
mirovahiyê ji bo kû hûn ji bîrnekin em tînin
bîra we, kesên kû şerkirine jî ji vî şerî zerar
dîtine bûne gazî em hevpeyvînên kû me çekirine
ji we re pêşkêşdikin.
|
|
|
