Civaka xweser û şerê rewa
                                                  

Ehmed Hesen

Dewleta Tirk li hemberî gelê Kurd di bi her awayî şerê taybet dimeşîne. Her roja ku diçe rêbazên tunekirinê yên nû diafirîne. Hikûmeta AKP’ê bi dijwarkirina polîtikayê tasfiyeyê û meşandina şerê taybet re, dixwaze encamên ku 51 hikûmetên beriya niha bi dest nexistiye, bi riya siyaseta xapînok bi destxê. Ji bo vê yekê jî, rêbazên ku nayê hişê mirovan, di serdema AKP’ê de, li ser civaka Kurd meşandiye. Rêbazên herî berçavan ew in ku rojane, di polîtikayên AKP’ê de xwe didin der. Berovajî kirina rastiyan e. Weke mînak, di ziman de misilman, lê di piratîkê de bawerî bi Xwedê nîne. Xwe çepgir, sosyalîst û mirov hez nîşandan, lê faşîzane tevdigere. Zalim e, lê di dîtinê de yê zilim lê hatiye kirin xwe nîşan dide. Xwe xizmetkarê mirov û niştiman nîşan dide, lê bi feraseta yek netewe, yek al û yek welat yê herî ziyanê digihije netewe û mirov AKP bi xwe ye. Dema AKP’ê vê yekê dike, bi saziyên dewletê re, di nav ahengekê de û bi rêxistin vê yekê dike.

Li hebar van kiryarên AKP’ê Kurd çawa dikarin şiyar bin û xwe biparêzin? Ev mijareke pir jiyanî ye û berfereh e. Ji ber ku ev êrîş piralî ne. Divê mirov jî di bingeh de mijara xwe parastinê ango parastina rewa nas bike û li gor wê tev bi,gere.   

Di gerdûnê de, hemû zindî xwe diparêzin. Xwezaya bê parastin, ne zindî ye berovajî vê yekê miriye. Zindiyên ku xwe nekaribin biparêzin bi tunebûnê re, rû bi rû dimînin. Parastina rewa, ango parastina xwezayî xwe li hemberî gef û êrîşên ji devre bên, çi ev êrîşên fîzîkî, yan jî bîrdozî bin, xwe parastin e. Di vê de parastin tê wateya berdewama ango domandina jiyanê.

Parastina rewa û xwezayî, nayê wateya ku tenê xwe parastina li hemberî êrîşên leşkerî. Her wiha tê li dijberî hemû cureyên êrîşan derbasdar e. Çawa ku parastina rewa mafekî xwezayî ye. Di heman demê de, li hemberî gefxuran jî, xwe bi rêxistin kirin û amadekirin jî rewa ye. Bi çanda xwe parastinê, civak amadekirin û bi rêxistin kirin. Mafekî xwezayî ye.

Têgeha civaka bê parastin bi rêxistin e, ji aliyê civaka Kurd ve wisa tê xwendin. Çendî parastin, hindî rêxistin. Çendî xwe bi rêxistin kirin hindî xwe parastin. Bi vê têgehê civakê ji hemû êrîşên fîzîkî, çandî, aborî, siyasî, leşkerî û birdozî xwe dikarê xwe biparêzê û dîroka xwe bi tîpên zêrîn neqş bike.

Ji ber Xweseriya Demokratîk, rêvebiriya civakê xwe bi xwe ye. Pêwîste civaka di xala xwe parastinê de jî xwedî rêxistineke qewîm be. Ji ber vê yekê divê bi rêxistin kirina hemû cureyên civakê, biçûk û mezin weke erk li ser milê KCD’ê be. Di Xweseriya Demokratîk de, çendî hêza te hebe û çendî hiqûqa te li pêş be û aboriya te bi rêk û pêk be, lê dema tu nezanî xwe biparêzî û ji bo parastinê xwe bi rêxistin nekî, ti weteya wê tune ye. Ewlekariya civakê bi rêxistinê çêdibe.

Ewlebûna civakê, ne tenê bi avakirina yekîneyeke leşkerî yan bi arteşekê tê misogerkirin. Helbet ev yek jî pêwîst e, lê ya girîng di Xweseriya Demokratîk de, hest û refleksên xwe parastinê li pêş bin û bi rêxistin kiribin. Li cihê çalakî pêwîst be divê çalakî hebin. Civaka Kurd bêyî ku cûdabûnê bi xwe navbêra çalekiyên biçûk û mezin, pêwîste li her qada ku çalakî hewceye amadebe, li gorî taybetmendiya qadê şêwaza û cureyên çalakiyan pêş bixê. Dema ev yek bê kirin, civaka Kurd bi rêxistin kiriye û dikarê ewlekariya xwe, misoger bike û hîn nêzî serkeftinê bibe.