* * *   Hûn Bi Xêr Hatine malpera Gaziyên Kurdistan ( YGK )    * * *

 

 

 

 


                          
ŞERMA MIROVATI 15 ê REŞEMIYÊ
          

 

  

Ne gengaze bêyîkû mirov awirekê li demburiya bi azar bide vegere roja  îro û li ser nêrînên xwe bide. Ango vê bêbextî û rureşiya xwe firoş û berjewendî perestan fambike têbigehe. Ji ber di dîroka kurd de her tim îxanetê ruyê xwe yê reş û qirêj daye nîşan. Mil bi milê berxwedanî û qehremaniyên lehengên kurd wê jî hebûna xwe gihandiye roja îro bi hemo qirêjiyên xwe ve. Di demên herî nazik de kû mirov bêje êdî gelê kurd gihaye pleyekî xwe naskirin û tekoşînekî bê hempa li rexê wê serê xwe derxistiye  û buye sedemê hêdî gav avêtinan. Dibekû ji dîrokê wiha hatibe lê vê carê hesabê wê cihê xwe ne girt, û qedera heyî di kesayeta rêbertiyê de hat vale derxistin.wekû em hemo diz anin di rewşekî çawede rêbertî bi çi fen û hîleyan radestî turkiye hat kirin. Vê rureşî û bêbextiya ji korahiya dîrokê rengê xwe diyar kirî di kesayeta rêbertiyê de çawe di 15 sibatê de carekdin derket meydanê. Ne gengazekû neyê famkirin yên kû destên wan di vê bêbextiyê de heyîn mirov ne zane ne ji bo berjewendî û bê ehlaqiyên xwe ev yek kirine. Ji ber di kesayeta rêber apode di zanîn kurd êdî ne kurdên berêne û ger rêbertî hebe wê planên wan yên li rojhilata navîn bikevin astengiyê û wê ji bê ehlaqiyên heta niha di hatin kirin re êdî bêdengî cihê xwe ji serhildan û li hember derketinê re bihêle.  Ev hemo sedemên giring yên vê îxaneta serdemin. Mijarekî doru u dirêje ger mirov bikeve navde ne gengaze ji nava wê bi hêsanî û bi çend rupelan derkeve. Bi giştî wekû kes mirov dikare bêjekû dewlet û kesên hevkarê vê rureşiya demê di vê mijarê de gihan hev û bi awayekî ji derveyî ehlaq û mirovatiyê carekdin rengê îxanet û bêbextiyê raxistin ber çavên alemê. Tiştakû di vê mijarê de mirov bi fikar û di êşîne jî ji dil xwe de dadgehên mafên mirovan û kesên mafê gel û netewan di parêzin di vê mijarê de bê deng man û çavên xwe jêre neqandin. Li pêş çavên tevayî cîhanê bi rengekî herî tirsnak û bê ehlaqî ev pêk anîn bêyî kû bi kevin fikara êşana widana xwe de. Ji ber tiştakû em jêre di bêjin ehlaq û wijdan li derdora wan peyda nabe. Di bin navê mafê mirov û azadiya gel û takekes de rihê xwe firoştine wekû çawe goştê laşê gelê hejar û bindest di xwin û ji bo berjewendiyên xwe yên ne qanûn ne jî wijdan qebul dike di firoşin. 15 sibatê rengê reş û qirêj yên kesên wekû kîso xwe di bin qalikê stor de veşartîn di bin navê mirovatiyê de carek din raxist erdê. Mirov bêyî kû vê jî ne bêje li ser re derbaz bun na be. Li gor dewlet û hêzên dagirker kû destên wan di vê bêbextiyê de hene ger rêbertî bê tunekirin wê serhildan û gavên hatîn avêtin jî têk biçe bi nemana wîre. Lê tiştek ji bîra wa çubû ango hesabê wê nekiribûn hebû. Ew jî hêz û baweriya rêberî di kesayeta kurd de ava kirî ger ew en bê jî wê ev şoreş û gel ji vê rê ne zivire. Ji ber rêbertî ji demburiyê dagirker û xwefiroşên welatê xwe baş di zanî û li gorî wê tiştakû ji her tiştî giringtir ji kesayetê despê kir. Armanç nekir koştina çend esker yan jî xwe firoşan. Qirêjîyên dijberan di kesayeta kurd de dayîn avakirin û ta rih û mejiyê wan birî hewla paqij kirin ji nuve avakirina kes bingeh girt û ev yek jî bi serkeftî pêk anî. Her çend di nebûna wî de gelek şkestin jî hatibin jiyan kirin lê rihê kû dayî çandin di kesayetên şoreşger û gelê kurd de nehêla şkestinek kû vegera wê nebe bê jiyan kirin. Vê yekê ewên hevkarê vê rureşiyê ji korahiya mergê wan ew ecêp hêlan û êşandin. Serkeftin û hêza rêbertî piştî dîlgirtina wî jî xwe di her kesayeta xwedî ehlaq û şoreşger de da nîşan. Vê yekê îxaneta di her serdemek dîroka kurd de xwe dayî nîşan û gihayî armanca xwe ku wekû qedera gelekê hatî hesibandin herdem wiha buye û wê hertim jî wiha be vê carê beravajiyê wê ev ne qedera gelê kurde û wê ji niha û pêve êdî nebe qedera wan jî bi hêz û baweriya rêbertiyê hemo alem di şoqe kê de hêla.wekû mafdar her kurdekî kû êş û azara dagirkerên welatê xwe dîtî û bedel dayî dibin rêbertiya kesayetek wekû rêber apo de ji nuve hêvî û baweriya di qoncikên mejî û rihên xwe de veşartîn derxistî derve wê vê xiyanet û bebextî dirutiya van xwînmêjan ji bîr neke û wê dîrok wan li ser rupelên reş binivîse wê bi toka leineta li ser stoyê wan buyî xweliya wijdana wan ew di bin heft tebeqên erdê dejî nekarin xwe paqij bikin û bên efo kirin.  

Xezal IKE