|
Fevzî
Aydin
Di
dîroka tevahiya gelan de, leheng hene. Dema ji
aliyê gelê Kurd ve ev lehengî tê nêrîn, lehengên
efsanewî derdikevin holê. Weke di roja me ya îro
de heyî, yên ku dixwazin van lehengan bibînin wê
bibînin, lê yên ku naxwazin bibînin jî wê teqez
neçar bimînin ku rojekê bibînin. Lehengên Kurd
di dîroka beriya PKK’ê de jî, hene. Lê belê yên
ku gel birin nava bexçeyê azadiyê yên gelan,
lehengî û lehengên dîroka piştî PKK’ê ne.
Lehengiya ku bi Tevgera Azadiya Kurd
destpêkiriye de, Fermandarê gerîla yê efsanewî
Mahsûm Korkmaz (Egîd) jî yek ji van lehengane.
 Fevzî
Aydin (Selîm) behsa amadekariyên lehengiya
Mahsûm Korkmaz, amadekariyê15 Tebaxê, dema
çalekiyî, encamên çalekiyê û piştî çalekiyê bi
pirsên me vedibêje: “Serkeftina çalekiya 15’ê
tebaxê di encamê erka xwe cidî girtin û li ser
sekinandina di kesayeta heval Egîd ve girêdayî
bû”
Wê kîjan salê tevgera PKK’ê naskir?
Min cara yekem 1980 PKK’ê naskir
Piştî derbeya leşkerî ya 1980, du heval hatin
cem me. Heta navê yekê Cîhad û yê din jî Ziya bû.
Dema ew herdu heval hatin gundê me, wê demê
hevalên min ên ku di PDK’ê de cih digirtin li
hemberî min nerazîbûna xwe anîn ziman. Ji min re
gotin: ‘Em naxwazin tu xwedî li wan derkevî, ev
xeter e, ev kesana şerê dewletê dikin, ger em li
wana xwedî derbikevin wê her tiştê me biçe, divê
em rîska van kesan negirin ser xwe’. Lê ez
hemberî wana derketim, min ji wan re got: “Karê
kesî bi min tune ye ez ê xwedî li wana,
derbikevin çi ji min dibe bila bibe. Ger em
welatekî azad û serbixwe bistînin wê bi saya van
kesan be”. Wê demê min fêm kir ku ew ê pêşeroja
me ronî bikin. Cara yekem min sala 1980 de bi
van herdu hevalan ve PKK nas kir.
Di
gulana 1981’an de dîsa du heval ji aliyê Rûhayê
ve hatin wê derbasî Îranê bibûna bi riya kesê
welatparêz hatin gel me û gotin, divê tu alîkarî
bidî me û me derbasi sînorê Îranê bikî. Em li
gund rêketin 21 rojan şunde em gihiştin Geverê.
Ji wê rojê û pê de tehditê dewletê liser me
çêbûn.
Hevalên ku dihatin herêma me, bi dilşadî me wan
pêşwazî dikir. Wan hevalan ji bo min gotibûn;‘
Selîm (Fevzî) yan ajanekî pir mezin e an ji
welatparêzekî mezin e. Ji ber wê ji dewletê
natirse û vê cesaretê ji kuderê digire’.
Mehsûm Korkmaz bi çend kesan re hat herêma
we, li kuderê ma?
Hevalê Egîd bi taximê re hatibû welatê Bikatî
Propagandeya wan di nava gel de piranî li ser
dagirekeriya dewletê, liser berxwedana PKK’ê li
hemberî dewleta Tirk, ji bo gelê Kurd bigihijin
serxwebûna xwe û ji bo avakirina dewletekê Kurdî
didan meşandin. Nêzikatiyên wan li hemberî gel
weke nêzikatiyê dayik û bab bû nêzikatiyek gelek
germ û dilnizm bûn. Wê demê di her herêmê de 12
heval hebûn her gundek 2 heval diçûn feliyeta
dema civinê me çêdibûn em hemû carek din li hev
diciviyan. Ji beriya çalakiya 15’ê Tebaxê ez û
hevalê bi navê Mehmet Cemîl ji bo erkek çûn
gundeki nêzi Eruhê. Piştî me karê xwe sererast
kir em zivirîn Çiravê welatê Bikatî. Hevalê Egîd
bi taximê re hatibû welatê Bikatî. Heya wê demê
gel yek du heval tenê dîtibûn. Pir caran bê
çekbûn an jî keleşkof û tebencê li gel wan hebû.
Gel cara yekemîn hijmarek di navbera 25 kesan de
dibîne. Gelek çekên din jî li gel hevalan heye.
Moralê hevalan jî gelek bilind dibe.
Heval Egîd dixwaze me bibîne. Ji ber ku raporên
di derbarê me de dabûn partiyê. Ev rapor jî li
ser em dikarin vî kesî bawer bikin bû. Ji ber vê
çendê heval Egîd dixwaze me jî tevlî çalekiya
15’ê Tebaxê bike. Em di riya xwe de dibeşiyan li
ser riya me gelek gund hebûn, gundan de
kêfxweşiyek mezin hebû, me jî ji wan pirskir ka
xêre, çi qewimiye hûn wisa kêfxweşin? Wan jî ji
me re gotin bi hezaran heval hatine li vir.
Heval Egîd bi dostek re xeber ji bo me rêkiribû
û gotibû, bila bê li gel me. Em jî ketin rê û
berbi êvarê gihiştin cem hevalan. Min jî cara
yekem hijmarek wiqas zêde heval didîtin. Hem
hijmara wan hem jî çekên wan gelek bala me
kişandin û em jî gelek kêfxweşbûn. Me ji xwe re
digot ‘em êdî dewleta tirkan ji vê derê paqiş
bikin’. Komik hevalên berpirsiyar di nêzî
şikerik de sekinîbûn heval Egîd jî li wê derê
bû. Heval Egîd gazî me kir.
Beriya çalekiyê çi hat kirin?
Heval Egîd gelek pirs ji min kir
Hevalê Egîd gelek pirs ji min kirin min jî bê
dudilî bersiva wî da. Di derbarê erdnîgariyê,
gel, gund, qereqol û hwd. pirs ji min dikir. Di
hizrê min de ev hebû ‘min digot ji ber ku nû
hatiye herêmê dixwaze herêmê nas bike, ji ber vê
pirsan ji min dike’. Nîqaşê me berdewam kir û ew
jî pirsa Erûhê ji min kir, got tu nas dikî an
na? Min jê re got ez nas dikim. Got tu çûyê nava
bajêr, min got ez bi sedan caran çûme. Qereqolên
wê derê pirs kir. Min got ez hemûyan nas dikim.
Cihê qereqolan û hijmara wan ji min pirs kir, bi
kurtasî çi pirs kir min bersiv dayê.
Heke mirov bikaribe derbik wan leşkeran bide…
Wê
demê wisa got; heke mirov bikaribe derbik wan
leşkeran bide, divê hijmara ku biçe çend kes
bin? Dema vê pirskir wê demê min nû fêm kir ku
amadekariya çalekiyê tê kirin. Min bersiva
hevalê Egîd wisa tesadufî da, min got 10-12
heval biçin dikarin derbek mezin li wan bidin.
Dema min wisa got derdorê xwe nêrî û hevalan re
got; mirov dikare bi van re biçe li ser tabûran.
Piştî vê got; baş e, bes hin kesên din pêwistbin
mirov dikare li vê derê peyda bike. Min got; 100
kes jî bê xwestin mirov dikare peyda bike. Got;
ma mirov dikare çekan û erzak jî peyda bike. Min
heman bersivê da. Dîsa min jê re got ev gund
hemû mirovên me ne û welatparêzin. Wê demê got,
baş e, hin tiştên din jî hene. Me jê re got, çi
pêwistî hebin em dikarin hemû jî peyda bikin.
Êdî pirs ji min nekirin û got biçe li gel
hevalan. Ez wê şevê li gel hevalan mam. Heya
derengiya şevê me bi kêfxweşî sihbet kir.
Serê sibê hemû hêz komkirin û civîn ji wan re
çekirin. Hêzên ku tevlî çalekiyê bibin cûda
kirin. Sedema cûdakirina hêzan jî, ji bo ku kes
şik nebe li ser amadekariya çalekiyê bû. Piştî
vê jî danezanik xwendin. Danezan jî li ser
çalekiya çêkirina 15’ê Tebaxê bû. Ev danezan li
ser navê bîrîma propoganda a çekdarî ya 14’ê
Tîrmehê hate xwendin.
Piştî ku danezan hate xwendin ew hêzên ku tevlî
çalekiyê nedibûn wekî Selehedîn Çelîk û Kor
Cemal, ew hêzên siyasîbûn û çûn li ser karê xwe.
Hêza ku di çalekiyê de cihê xwe bigire ew hêz di
Erûhê de ma.
Amadekariyê 15’ê Tebaxê li kuderê hat
kirin û çend roj kişandin?
Amadekariya 15’ê Tebaxê Bîrê Aska hat çêkirin
Dera ku amadekariya çalekiyê lê hat kirin jê re
tê gotin Bîrê Aska. Herêmeke wisa stratêjîk bû.
Di wê derê de te dikarî li hemberî artêşekî şer
bikî. Têkiliyê gurûba çalekiyê ji her derê qut
bû. Devrê hin kesên ku biçin çekan û pêwistiyên
din bînin tu kes nediçû tu derî. Hemû kes li ser
çalekiyê xwe amade dikir. Ev hemû jî ji bo
tedbîrên çalekiyê bûn. Ji bo ku çalekî sabote
nebe gurûb têkiliya xwe ji cîhanê re qut kir.
Gurûbên çalekiyê weke 5 baskan hatin
rêxistinkirin. Qereqol yek, lojmanê subayan du,
yê banqê sê, yê propoganda çar û yê daliqandina
panqartan û avêtina ser qehwan pênc bûn.
5 gurûbên êrîş û 2 jî parastin hatin
derxistin
Fermandarê gurûba qereqolê heval Erdal bû.
Alîkarê wî jî ez bûm. Heval Bedran (Mehmet
Sevgat) li ser gurûba lojman ya subayan bû.
Gurûba propoganda û marş gotinê, ev di aparlorê
de van tiştana bikirabana, berpirsiyarê vê
gurûbê Mistefa Çîmen (Teyfîk) bû. Berprsiyarê
gurûba Banqê jî Botan bû. Berpirsiyarê gurûba
panqart daliqandin û di qehwexane de ji gel re
axaftin kirin jî Heval Kazim bû.
Ji
devreyê van gurûban li hemberî hemû îhtîmalan,
çi dirêjkirina demê şer, çi jî hatina taqviya
leşkerî, ji bo van gurûbek mîlîs li nokta geliyê
aşan di navbera Dihê (Erûh) û Sêrtê hatin bi cih
kirin. Dîsa gurûbek li hemberî îhtîmala Şirnexê
taqviye ji bo qereqolê bê, navbera Şirnex û Dihê
hat bi cih kirin. 5 gurûb yên êrîşkirinê bûn 2
gurûb jî ên parastinê bûn. Wisa hat nîqaşkirin û
li ser vê bingehê çûyîna keşfê hat çêkirin.
Keşfa çalekiyê ya esasî kî kir?
Heval Egîd çar rojan keşfa çalekiyê kir
Heval Egîd, Erdal, Bedran, Bozan û ez em çûn
keşfa Dihê yê. Heval Egîd bixwe çar rojan li wê
derê keşîf kir. Piştî keşfa çar rojan vê carê
gurûb hatin cihê keşfê. Ji ber ku diviyabû gurûb
jî cihê xwe û hedefên ku biçin keşîf bikin û nas
bikin, piştî keşfa giştî jî vê carê diviyabû
keşfa hundir jî bihatiba kirin. Ji bo keşfa
hundir jî heval Erdal û ez biçûbana. Dema em
ketin rê li pişt me de heval Bedran gazî me kir.
Em jî vegeriyan. Heval Egîd ji min pirs kir; ma
qezayê de kesên ku te nasbikin hene? Min jî got;
mirîşkên wir jî min nas dikin. Wê demê got; ma
çima tu nabêjî ez neçim baş dibe. Min jî ji wî
re got; heke ez bêjim ez naçim ew tê wateya ku
ez ditirsim ji bo vê naçim. Got; heke tu biçî wê
demê çalekiya me dive ku bê sabotekirin. Bi
rastî wê demê min nizanîbû sabotejî çiye. Ji ber
vê çendê Hevalê Erdal û Bozan çûn lê ez jî heya
derek bi wan re çûm. Heval Erdal wan çûn keşfa
qereqolê kirin û vegeriyan em bi hevre zivirîn
cem hevalê Egîd wan. Piştî vê jî sê rojan her
gurûbek di nava xwe de provaya çalekî kirinê,
kirin. Hemû tişt bi ziravî hatibû fikirandin û
li gorî vê tevgerînek û cidiyetek hebû.
Çalekî saet çendan dest pê kir û çiqas dem
girt?
Çalekî 8 evarê dest pê kir
Roja ku em biçin çalekiyê serê sibê em taxim bi
hevre çûn cihê ku me keşif lê kiribû. Hemû gurûb
yek bi yek careke din keşfa xwe ya dawiyê bi
dirbûnê kirin. Berbi êvarê em ketin rê, lê bi
pergalek em ketin rê. Çalekî saet 8’ê êvarê dest
pê kir. Heval Egîd, Serdar û Dr. Baran di nava
bexçê qereqolê de bûn. Wir cihê kombûna gurûban
bû. Em ketin tevgerê. Gurûba me em berbi
qereqolê ve çûn, me dît nobedar li ser balqonê
bi çeka xwe sekiniye. Me lê da û ked erdê. Wê
demê hevalan bi B7.(bisîvîng) qereqolê dan. Dema
wisa bû hemû gurûb çûn li ser hedefên xwe.
Leşkerên ku rastî me hatin me hemû kuştin.
Hinekan digot 8, hinekan jî digot13’ê leşker
hatine kuştin. Hejmara wan nayê bîra min. Me
qereqol xiste destê xwe û em heta qatê binî jî
çûn. Hinek jî teslîm dibûn lê me nedikuştin ji
ber ku heval Egîd di civîna çalekiyê de gotibû
yên ku teslîm dibin nekujin. Me ew berderê
qereqolê kom kirin û hevalê Egîd qederê nîv saet
ji wan re axifî û wan serbest berda û çûn.
Navça Dihê (Erûh)bi temamî di destê hevalan
de bû
Çalekî nêzî saetek berdewam kir. Sedemê saetek
berdewamkirina çalekiyê jî ev bû: ne ku leşker
berxwedan. Di navbera deh deqande her der ket.
Tenê gurûba banqê weke ku tê xwestin serneket.
Ji ber ku berpirsiyarê banqê li qehweye û dema
dengê çalekiyê dibîhîse direve û xwe vedişêre.
Me bi temamî qeza Dihê xiste di destê xwe de.
Subayên ku di lojmanan de bûn jî du saniyan
berxwe nedabûn. Me yek şehîdek û birîndarek
neda. Tenê heval Ferhan di pêçiya xwe de sivik
birîndar bû.
We di çalekiyê de çiqas mezeme bi dest
xist?
103 çek me destxistin
Me
di çalekiyê de 103 çek destxistin. 33 çekên G3
bûn. Nû ji qeroqolê re hatibûn û hîn li ser
leşkeran belav nekiribûn. Nêzî 15 çekên G1, 17
tifingên Îngîlîzî, 2 keleşkofên Rûsî, 2 Siminofê
Rûsî, 1 G3 a portetîf ya Îranê bû, 2 G1 ên
Lubnanî, 12 tebencê teqerûf, 2 tebencê Belçîqa
yek laz yek jî eslî bû, tebencekî Asra destê
biçûk bû. Me tebence oda fermandarê qereqolê di
nava sindoqekî de derxist. Ev tebence weke
bîranîn me da hevalê Egîd. Gelek tiştên teknîkî
ên din jî me deste ser kirin. Ev çekena hemû me
li depoyê derxistin. Ev çek hemû heval xistin
maşîna Nehiyê. Heval Heyder jî siwar maşînê bû û
bi çekan ketin rê. Heval Egîd min û hevalê Cengo
erkdar kir ku em hêstiran bigirin û bigihêjin
wan. Hevalên dinê maşîn birin derê ku em jê re
dibêjin Dirînca Torik maşîn wir dabûn sekinandin
û hemû çek danîbûn erdê. Ez û hevalê Cengo em
gihiştin wan û me hemû çek bar li hêstiran
kirin.
Roja destpêkê Fermandar Egîd di derbarê
çalekiyê de çi got?
‘Me bi van çekan rûmeta dewleta tirkan xist’
Moralê hemû gurûban di astekî gelek bilind de
bû. Ji ber ku çalekiya me serketibû. Em bi
serkeftî paşve kişiyan û em wê şevê çûn noqta
Êrsê. Berbi seherê hîn dinya venebibû, dengên
teyarên şer û elîqopteran li her derê hat.
Hevalê Egîd di wê esnayê de taximê re civînek
kurt çêkir. Di wê civînê de ev tişt gotin: “ Em
serketin. Ev çekên ku me destxstine me bi van
çekan rûmeta dewleta tirkan xist. Heke ev çek
dîsa bikevin di destê dewleta tirkan de wê demê
rûmeta PKK’ê jî dişikê. Ji ber vê çendê dive ku
ev çek careke din nekeve di destê dewleta tirkan
de.” Piştî vê axaftinê berê xwe da me. Ji min re
got; heval Selîm tu herêmê nas dikî, ez van
çekan teslîmî te dikim divê tu bigirî sexlemiyê.
Tu hemûyan cûda cûda vebişerî û piştî te
veşartin divê tu werî û cihê van çekan yek û yek
nîşanî min bidî. Di vê esnayê de min di çentê
xwe de tebenceya Astra derxist û min ji hevalê
Egîd re got; li gorî quralên cîhanê hertim
fermandar xelat didin leşkerên xwe. Lê vê carê
ez xelat didim Fermanderê xwe. Wê demê got; te
ji min re çi aniye? Min jî ji jê re got; min
tebenceyek Astra ji te re aniye. Tebanceyek
gelek xweş bû. Ev çek heyanî heval Egîd şehîd
ket jî li gel wî bû. Piştî vê jî heya evarê me
isrehet kir.
Piştî roja destpêkê gurûb kuve çû?
Çîroka deşta Katrûsê
Di
vê demê de dewletê 1600 leşkerên xwe li gundê
Êrsê bi cih kiribû. Lê xebara me bicihkirina van
leşkeran tunebû. Navbera me û wî gundî 5 deqebûn.
Diviya em biçûna deşta Katrûsê, l ême rê
nasnedikir. Heval Egîd got; Heval Erdal, Fîkret
û heval Selîn hûn biçin gund. Hûn biçin hêstiran
avdin û hinek pêwistiyên me bigirin û werin.
Dîsa got, zilamek rê nas dike bi xwe re bigirin
û bînin. Em ketin rê û çûn gund. Dema em çûn
gund me dît hin kes li wir dixuyênê û berê xwe
zivirandin me û bi tirkî gotin hûn kîne? Guleyek
avêtin. Min destê xwe avêt çeka xwe, lê heval
Erdal got; tu yê çi bikî. Min jî got, ew
leşkerin. Got heke tu gule berdî wan leşkeran
yên dinê bênê tu yê wê demê çi bikî? Heval Erdal
got em li wan nadin ji ber ku dema em li wan
bidin di navbera me û hevalan 5 deqene. Nabe. Em
wisa zivirîn û hatin li gel hevalê Egîd. Me rewş
ji hevalê Egîd re vegot. Bi vê em ketin rê. Lê
çiya asê ne. Em çûn li ser riya ku diçe desta
Katrûsê sekinîn. Heval westiyabûn. Erzaqê me jî
nemabû û em bê av mabûn. Em sê heval çûn li
gundan geriyan û me gundek peyda kir. Gundiyan
hemû pêwistiyên me pêk anîn. Me zilamekî jî li
gel xwe girt û em hatin li gel heval Egîd. Zilam
got; min nebin heke hûn min bibin dijmin min
bikuje. Lê deşta Katrûsê nîşanî me da. Em ketin
rê û em hatin deşta Katrûsê. Deşta Katrûsê
Zozanbûn. Bi hezaran gel derketibûn zozanan.
Hemû kes ji çalekiya 15’ê tebaxê xeberdarbû. Gel
vê çalekiyê weke cejnek pêşwazî kiribû û gelek
pê kêfxweş bibû. Me êdî xwe ji wan nekarîbû
veşêrin. Kom kom dihatin li gel me. Piştî wê me
riya xwe berdewam kir. Heta wê demê jî leşker me
nedîtibûn.
Heval û leşker qederek bi hev re dimeşin…
Roja dure berbi êvarê li ser serê deşta Katrûsê
re leşker xuyakirin. Heval Egîd got; hêstiran
berdin. Heya wê demê jî çek bi me re bûn. Min
çek veşartin. Piştî vê me pergala xwe ya rê
girt. Berê leşkeran jî berbi Hutêbû, berê me jî
li Hutê bû. Ew li deştêbûn em jî li ber çiyê ve
diçûn. Dema tu deşta Katrûşêve biçî Hutê wê demê
tu sernîşovê diçî. Wê demê hevalên me û leşker
dikevin di neqewa hevûdu. Qederek bi hev re
dimeşin. Piştre leşker ji hevalan re dibêje;
heyran xwe bidin aliyek em leşkerin. Lê leşker
nizanin ew hevalin. Em çûn noqteya maran sekinîn.
Piştî wê jî em biçûyana herêma Şirnexê. Lê dera
ku em lêdibihurîn me pêwistiyên xwe jî ji zoman
digirt. Dema em diçûn hemûyan bi şahiyek mezin
me pêşwazî dikirin. Hin zoman digotin werin di
konê me de rûnin heke hûn neyênê em konê xwe
bişewitînin.
Piştî çalekiyê weke gurûb em çûn çar noqtan
Em
gavbi gav berbi geliyê Evdal bêgê re çûn heta em
gihiştin wê derê. Şeva çalekiyê ya yekemîn de em
çûn noqta Êrsê, şeva diduyan em çûn Katrûsê,
şeva sêyemîn em çûn Kaniya maran, şeva çaran em
çûn Ramûran û me xwe berdas Geliyê Evdal Bêgê.
Em hefteyek di Geliyê Evdal Bêgê de man.
Nirxandina berfireh ya esasî li kuderê hat
kirin?
Rapor û nirxandina çalekiyê Geliyê Evdal Bêgê
hat kirin
Di
vê geliyê de hevalê Egîd rapora çalekiyê nivîsî.
Nirxandina çalekiyê yê bingehîn jî di wir de kir.
Rapor nivîsî û xwend. Civîn li ser lewaziyên
dijmin û serkeftina çalekiyê hate kirin. Heval
Egîd li ser fedekariya hevalan jî rawestiya.
Dîsa çekên ku di çalekiyê de hatin desteserkirin
jî nirxand û got: Ev çek ji bo me gelek girîng
in. Ne tiştekî ji rêzeye. Piştî wê jî gurûbên
leşkerî sazkir. Dîsa her gurûb di kîjan herêmê
de feliyet bide meşandin diyar kir. Piştî vê me
xatir ji wan xwest û em derbasî herêma xwe ya
feliyetê bûn.
15 Tebaxê bersiva çi bû?
15 Tebaxê, propogandaya 1981-84 pratîkirin bû
Ev
çalekî bersivdayînek ji hovitiya ku dijmin li
ser hevalan de di Zîndana Amedê pêkanîbû,
bersiva wê bû. Ya duyem, bersiva dewleta tirkan
bû. Ji ber ku dewleta tirk digot; ‘me PKK’ê
xilas kir, kesek ji wan sax nemaye’. Çalekiya
15’ê Tebaxê bersiv da wan û ji wan re got;
tiştên ku hûn dibêjin hemû derewin û em hene,
hûn nikarin me xilas bikin. Dîsa xala herî
girîng, ew propogandaya ku 1982 û 84’an gurûbên
propoganda ên çekdarî di nava gel de dikirin
xistina pratikê bû. Yanî gotin û pratîka xwe
kirina yek bû. Ji ber vê çendê çalekiya 15’ê
Tebaxê dîrokî bû. Di gel de baweriyek mezin da
afirandin.
Fermandar Egîd şexsiyetek çawa bû?
Serkeftina 15’e Tebaxê di şexsiyeta heval
Egîd de veşartîbû
Serkeftina çalekiya 15’ê tebaxê di encamê erka
xwe cidî girtin û li ser sekinandina di kesayeta
heval Egîd ve girêdayî bû. Heke ew cidiyet
tuneba wê ev çalekî jî di asteke wisa de deng
venedida. Li ser hemû detayan de ew bixwe
rawestiya û li gorî vê planlama çalekiyê derxist.
Hemû tişt hesab kir û li gorî vê gava xwe avêt.
Me hemûyan ji hevalê Egîd û PKK’ê werektî girt û
li gorî vê rastiyê em tevlî çalekiyê bûn…
Heval Egîd hevalek ne qariyerîst bû. Xwe li ser
tu kesî re nedidît. Tu qaygiyê wî yê şexsî
tunebûn. Hertim li pêş bû. Hemberî hevalê xwe û
gel bê hempa bi hurmet bû, rêz li ber wan digirt.
Hezkirina wî li hemberî gel pir pak bû. Li
hemberî hevalê xwe jî wisa bû. Ji ber vê çendê
hemû kes jî li hemberî wî rêzdar bûn. Gelek cidî
bû. Tu car hişk li ser kesî de nediçû. Her tişt
dida fêmkirin.
|
