* * *   Hûn Bi Xêr Hatine malpera Gaziyên Kurdistan ( YGK )    * * *

 

 

 

 


Çîroka gerîlayekî ciwan, Celal Çelê…
 

 

 
Gerîlayê Kurd Celal Çelê, di temenê xwe yê biçûk de ev zorî hemû kişandin e. Janên ku gerilla Celal Çelê kişandine bi qasî di bîreke kûr de bi zorê hulm girtin, hulm lê çikandine. Gerîlla Celal Çelê sala 1986 dayîk bûye. Tenê şeş salan xwendiye, mecbûr ma ye dev ji dibistana xwe berdê û di emrekî biçûk de bixebite. Rexmî hemû zehmetiyan hêviyên xwe yên jiyaneke azad qut nekiriye. Li hemberî harbûna ava Zapê têkoşîn kiriye û tevlî gerilla bûye.

Gerîllayê Kurd Celal Çelê di hevpeyvîna xwe de anî ziman ku wî zaroktiya xwe jiyan nekiriye, sedemê wê jî dewleta Tirkiye ye û wiha berdewam kir “Ez li gundê Erîş, Çelê sala 1986 ji dayîk bûme. Heyanî şeş saliya xwe jî ez li gundê xwe bûm. Sala 1991 êrîşê dijmin li ser gundê me pir bûn û di sala 1992 de dijmin gundê me vala kir. Em piştî wê çûn navçeya Çelê. Bavê min bi zoriya dijmin cerdewantî pejirand.

Ji ber ku malbata me di milê aborî de zorî dikşand ez mecbûr mam dev ji dibistana xwe berdim û di emrekî biçûk de destbi kar bikim. Min zaroktiya xwe jiyan nekir, ez hîna ne ketibûm salên xwe yên bîrbûnê de, dijmin hemû xeyalên min kuştin. Çavên min bi dîmenên xwîn, kuştin û birçûbûnê vebûn. Dijmin hemû zarokên Kurd, ji xeyalên wan mehrûm kirin e”

Bi qey û zîncîran hatibûm girêdan

Tiştên ku zarokan fêrî hestên kînê, nefretbûnê bê exlaqiyê dike, siyaseta rêbaza desthilatdar ya şer, inkar û imhayê ye. Zarokên Kurd, hîna di temenê xwe yê biçûk de ji gundên xwe têne koçber kirin, nikarin bi zimanê xwe bixwînin, navên biyanî li wan tên kirin. Dewleta Tirk ya di salên wan yên destpêkê de vî bi wan dide hîskirin “Yan hûnê wekî Kurdekî xwe inkar bikin û ji ziman û çanda xwe dûr bikevin yan jî rêya jiyanê ji we re nine.” Dewleta Tirkiyeyê bi agirê şer, kuştinê û birçîbûnê zarokên Kurd dorpêç dike. Eger dewleta Tirk di komkujiya Dêrsim de zarokên Kurd di zikê dayîkên wan de bi riman di kuştin, wêdemê pir rehet dewleta Tirk dikare jiyana zarokên Kurd li wan bike jehr. Ne tenê jinên Kurd yên ducanî bi rima dane kuştin, di heman demê de jinên Ereb jî dema ku ducanî ne ji milê Tirkan ve bi rima têne kuştin. Kuştina mirovan bi rima û bi taybet jinên ducanî, çanda dewleta Tikiya ye, ev çand jî çanda tecawiz kirina gelane.

Celal şûna Celal têjî dike

Gerîllayê Kurd Celal Çelê di nava peyvên xwe de bal kişand ser gerîllayê Kurd Celal Çelê yê ku di sala 1979 de dayîkbûye. Di sala 1992 de tevlî refên gerilla bûye. Li herêma Zagros, Zelê, Botan û Behdînan ma ye. Di temenekî biçûk de tevlî refên gerîlla bûye. Sala 2008’ê li Botanê bi gurûpek gerilla re jiyana xwe ji dest da ye. Gerîllayê Kurd Celal Çelê di nava gotinê xwe de anî ziman dema ku gerîllayê Kurd Celal Çelê jiyana xwe ji dest da ye ew pir bi bandor bûye û wiha berdewam kir “Dewleta Tirk li dibistanê, li kar û li leşkertiyê jî di nêzîkatiyê xwe de ji te re dida hîskirin ku tu însanekî bindestî û te biçûk dibînin. Pir caran gelê Kurd mirov nahesibînin û mîna heywana nêzî wan dibin. Ev nêzîkatiyên wan her roj bibû mîna xwarinekî û vexwarinekî ji me re. Herî dawî dema ku heval Celal şehîdket êdî min tehemul nekir di wê jiyanê de jiyan bikim. Her roj kerbên dijmin di dilê min de kom dibûn. Di wê jiyanê de her roj min hîsdikir ez bi qeyd û zincîra hatime girêdan. Piştî şehadeta heval Celal Çelê min biryar da ku ez tevlî gerilla bibim û tolhildana êşên bi sala ji dijmin rakim”

Çîroka tevlîbûna wî balkêş e

Dema ku gerîllayê Kurd Celal Çelê çîroka tevlîbûna xwe bi lêv dikir yên derdora wî şoq mabûn û bawer nedikirin. Hineke ev şoq bûn di çavên xwe de bi lêv dikirin, hinekan jî xwe negirtin û gotin te çawa xwe ji mirinê xilas kir? Ma tirs û xof di dilê te de nebû, te biryar da ku tu di avê de biçe çiya?

Gerîllayê Kurd dest bi çîroka tevlîbûna xwe kir û weha bi lêv kir “Şehadeta heval Celal û grûpa pê re, serhildanên gel di kolana de, girtina zarokan, êrîşên dijmin li ser gelê me, qetilkirine zarok û insanên bêrî her roj li ber çavên min bûn, ji min dipirsîn tu çima vê jiyana kole qebûl dikî? Ruhê wan yê berxwedanê û têkoşînê ez vexwendî têkoşînê dikirim û cesaretekî mezin dida min.

Min berê xwe da çiya bêy ku ez bizanibim hevalên gerîlla li kuderê jiyan dikin û di kîjan rê de biçim ezê bighîjim wan. Tenê rêya ava Zapê kete ber çavê min de. Li gorî texmîna ez ketim rê de û min ava Zapê çavdêr kir. Lê belê heya cihekî min karîbû ez rêya xwe dewam bikim. Pişt re kelemên ku min texmîn ne dikir derketin pêşiya min. Li derdora min qereqolên dijmin hebûn. Tenê yek rê li pêşiya min mabû ew jî ez li ava Zapê bidim û derbasî milê dîtir bibim. Min dizanîbû qurbanên ava Zapê pirin, yan ezê jî bibim qurbanê wê yan jî ezê bigihîjim gerîllayan. Bi avêtina avê re min carekê dît ava Zapê bi şêt ez li ber xwe birim. Di saniyekê de pêlên ava Zapê ez 10 metreyan bi xwe re dibirim. Avê ez carna li zinar û latan dixistim, carna jî ez li bin guhê daran dixistim. Di her saniyekê de mirin dihata ber çavên min û diçû. Lê belê rexmî wê rewşa bi zor û zehmet jî min dev ji xwe berneda û heta ji min dihat ez li rêya xilasbûnê digeriyam. Di dawî de min cihek dît ez xwe xilas bikim. Şensê min yê herî mezin ez di nava avê de li ser hişê xwe neçûm û min avjenî dizanî.

Di 20 deqa de min rêya 10 demjimêran qut kiribû. Rexmî ku min xwe ji avê xilas kiribû lê belê dîsa jî ez nerehet bûm û bi wî halê xwe ji bo ez hevala bibînim, ez ketim rê de. Min meşa xwe dewam kir, bi gav avêtina xwe re min dît hinek kes tên û dewar bi wan re ne, min got ev kaçaxçîne. Lê belê carekê min dît li pêşiya min gerîlayên ku çekê wan li milê wan e, rextê wan li pişta wan e û bi wê heybeta gerîllatî gavên xwe di avêjin.

Bi dîtina hevala re min hemû westanên xwe jibîr kirin. Bêy ku ez bi xwe bihesim min carekê dît ez di himêza hevala de me. Di milekî de min bawer nedikir ku ez ji avê xilasbûme û di milekî de jî min bawer nedikir ku ez gihîştime hevalan”

Dibe her ciwanek Kurd têkoşîn bike

Gerîlayê Kurd di dawiya gotinên xwe de bang li ciwanên Kurd kir ku tevlî refên gerîlla bibin û wiha dewam kir “Dijmin çiqasî şerê taybet li ser me dide meşandin û me di mejî û dil de dide helandin, lê belê dema ku min têkoşîn bi ava Zapê re kir, min di kesayeta xwe de hîskir ku dijmin çiqasî polotîka înkar û îmhayê li ser me ciwanan dide meşandin jî, lê mixabin hêza wî nîne hestên me yên welatparêziyê zuha bike. Lewma her ciwanek Kurd dikare ji bo welat şensê xwe yê têkoşîn kirinê bide nirxandin û bi tevlîbûna refên gerilla erkên xwe pêkbînê. Serhildanên gelê Kurd û xwedî derketina wan li hevalên şehîd em silav dikin û bejna xwe li ber wan ditewînin”