|
|
Berivan Herekol
 Rastiya
dewletin dagirker û xwînmij, kêlî bi kêlî
rûpelin dîrokê de hatye nivîsin û tu çar nikarê
werê windakirin. Her çiqas ev dewletin barbar û
dagirker ji vexwarina xwîna gel ê mazlum têrnebê
jî, lê rojek ev gelên mazlum bersivek heq wê
bidê van cinewiran. Îro dîsa gelê Kurd xwîn
digirê, rûpelin dîroke îro bi xwîna ciwanin Kurd
hate nivîsandin, dîrok îro jî şahîdiyê ji
kuştina ciwanin Kurdre kir. Ev qatlîama dewleta
dagirker û barbar ne cara yekeme ne jî cara
dawiye, zarokin vê xaka ku şaristaniyê ji bo
mirovahi yê pêşxist û tevahî cihanê belavkir,
îro ru bi rûyê qirkirin û tunebûnêye. Lê
mirovahî û cîhan sê meymûna dileyzê ango ker,
kûr, lal, çima? Ji berku pergala Moderniteya
Kapîtalist civaka ji civak bûnê, mirov jî ji
mirovtiya wê derxistiye. Nirxe civaka ehleqî û
polîtik bin pê kirye, her wisa civak berbi
rizandinek mezin ve tê herikandin. Yaku li
hember rizandina civake û beruvajî kirina dîroka
şaristaniya demokratik bi têkoşinek mezin sekinî,
bêgoman tevgera azadiya gelê Kurd bû. Gelê Kurd
li xaka Mezepotamya yê gelek kêm netewan re di
nava jiyanek hevpar de jiya ye û daye jiyan
kirin. Ne zilmê li ser tu gelan pêşxistiye ne jî
zilma ku li ser hatye ferzkirin tu caran ne
pejirandiye. Ne êrîşe li ser rumeta tu gelan
kirye ne jî êrîşin li ser rumeta xwe tu caran
qebûl ne kirye. Lê ev barbartî û wehşîti çima li
ser gelê Kurd tê meşandin ango raya giştî çima
li hember vê faşîzmê û qirkirina gelê Kurd û
ciwanê Kurd bêdeng dimînê. Çima qîrîna gelê Kurd
a hezar salan jî nedîtive tên. Di komara faşîst
de gelek hikûmet hat û çû, lê her hikûmeta ku
hatine li ser desthilatiyê polîtîqayên qirkirin
û tunekirina gelê Kurd bê navber xistine
meriyetê. Hikûmeta AKP’ê jî berya ku werê li ser
desthilatiyê got ku; ‘‘pirsgirika Kurd
pirsgirika minejî ’’ lê dema hat li ser
desthilatiyê ji hikûmeta berya xwe hîn jî
xiraptir û faşîzaniyek bê sînor li ser gelê Kurd
da meşandin. Her carê dema vebûna demokratîk
tênin ser zimanê xwe, wêdemê qatlîamin nû li ser
gelê Kurd tên pêkanîn. Gondê Roboskî û Bêje du
gondin ku nêzî sînorê Bakur û Başurê Kurdîstanê
ye. Bi salane ev her du gond debara xwe li ser
qaçaqçitiyê dikin, tabûra leşkerî a gondê Bêje û
Qereqola leşkerî a gondê Roboskî jî pir baş
dizanin ku bi salane ev her du gondê nêzî ser
sînor û bi destûra wan qaçaqçitî dikin. Rojek ji
rojan, bê ku hayawan ji plana qetilkirina wan
hebê, leşkerin di herêmê de ji wanre dibêje ‘‘
li ser sînor vekiriye hûn dikarin biçin mazot
h.w.d ji xwere bînin.’’ Çilî zêdetir ciwanin
Kurd ji bo debara xwe bikin derbazî sînorê Başur
dibin û vegerandinê de leşkerin barbar pêşiya
wan digrin û nahêlin derbaz bibin. Piştre
kordînat didin balafirin şer û çar balafirên şer
bombê napalim li ser ciwanin Kurd dibarêne.
Encama êrîşa hovane de 35 ciwanin Kurd jiyana
xwe ji destda. Her carê ku rayadarên hikûmeta
faşîzan hin daxwûyaniya dide, oparasyonin
qirkirina siyasî, girtin kuştin û qatlîam dixin
meriyetê. Abdullah Gul’ê qaşo serok komarê got
ku; ‘‘wê tiştin baş biqewmê, lê wek her car dîsa
oparasyona qirkirina siyasî, girtin, kuştin,
binçavkirin, hin dijwartir li ser gelê Kurd dan
meşandin. Her wiha berya qetlîama 35 fîdana, em
gotinên Bulend Arınç jî bînin bîra xwe ka
meclîsê de çi gotibû, got ku; ‘‘Kurd çi dixwazin
ziman, çand, perwer de dixwazin emê bidin.’’
Piştî demek kin ev qatlîama Roboskî hate kirin.
Erdoğan û şêwirmendin wê fermana Kurda dide,
leşkerin tirk ya barbar û xwînmij pêktinin.
Mijarek herî balkêş û pêwîsti pê heye ku mirov
li ser bisekinê, biştî qatlîama girêdayî navçeya
Qileban a gondê Roboskî pêkhat û 35 fîdanê ku
hîna ti tam ji ciwantiya xwe ne dîti, hîn
temenek zêrîn de ketin hemêza xaka xwe de.
Qatlîam her ku diçe hîn baştir zelal dibe û
nû,nû kevrin esasî rudinê cihê xwe. Gelek pirs û
nakokiyên serê mirovade çêdi bû, yek bi yek
mirov bersiva wan pirsê xwe dibîne. Havîna 2011’
de şerek dijwar di navbera hêzen gerilla û
artêşa tirk de diqewmê û encamê vê şerê dijwar
de 12 gerillayên Kurd jiyana xwe ji dest dide.
Wê demê gelê meyê Botanê, rexmî ji alyê leşkerin
tirk ve gef li wan tê xwarin jî, lê dîsa bi
qehremanî, fîdakarî û wêrekiyek mezin, bi
girseyî xwedî ewledin xwe derket û cenazê
gerillayan bi mêrasimek heybet sipartin axa ji
dayîk bûne. Dewleta dagirker û barbar, jî
berxwedana gel û bi girseyî xwedî derketina
gerillayan pir bi hirs û bê tehamûliya xwe bi
awayek eşkere da der. Bi teybet serfermandarê
tabûra li gondê Bêje, ku xwedî cenazeyin
gerillayan derketibûn, li gondiyan gef dixwê û
ji gondiyên wê heremêre dibêje; ‘‘Ezê hesabê vê
yekê jî we bi pirsim.’’ Pir eşkereye ku ev
qetlîama gondê Roboski, bi awayek zelal
diyardibe ku ev demeke hatye plankirin. Artêşa
dagirker bi zanebûn 35 ciwanê Kurd, xist hedefa
êrîşin xweyê hovane. Gelo pir ne balkêşe ku
çapemeniya tirk a alîgir, pişti 35 saet li ser
qetlîamêre derbas bû, bi devê serfermandarê
giştî, nûçeyin derew û bê bingeh wek nûçeyin
deqîqe dawî weşandin. Çapemeniya şerê teybet,
dema gerillayek Kurd jiyana xwe ji dest dide bi
yek dengi, bi awayek lezgin nûçeyan di weşînin.
Çi balkêşe ku li himber qetlîama Roboskî bêdeng
man û ji bo rastiya qetlîama gonde Roboskî
dernekevê çi jî destêwan hat xwestin qetlîamê
berûvajî bikin. Lê çapemeniya Kurd a azad,
deqîqa despêke heta saeta dawî, vê qetlîama
hovane ji raya giştîre bi awayek lezgin ragihand.
Ji ber vê ye ku dewleta dagirker û faşîzan her
çiqas hewl da, li ser vê qetlîame bigrê, lê ji
ber çapemeniya kurd a azad û berxwedana gelê
Kurd ne karî bigîhijê armanca xwe yê qirêj û
gemar. Rastiya dewleta dagirker û hovane wek her
car vê carejî, rûyê wê yê reş û faşîzan derket
holê. Carek din em berxwedan û serhildana gelê
xwe a herçar parçê Kurdîstan û derveyî welat
silav dikin. |
