|
|
Heke ku çareserî xilas bibe, KCK ê bi giştî
bikeve dewreyê. Heya niha KCK ê tenê milê xwe yê
siyasî derxiste pêş.
Armanca şerê gel ên şoreşgerî, erkên wê yê
pêwîst ên
ku
pêk
bîne û serbixîne çi ne, dive di der barê van
hemiyan de nirxandin werin kirin.
Heke
em nizanibin, em ê çi bikin, wê
demê
em
ê nizanibin çawa jî bikin. Her tim tê
gotin
tektîk tektîk, lê tektîkek teqez tuneye. Tenê
yek tektîkekî gerîla ya teqez heye, ew jî
tektîka 'lê de, bireve' ye. Ev tektîka wî jî ji
ber ku hêzek biçûk û lewaz e, dijminê wî mezin
e, ew bixwe lewaz e, tenê bi vî şêwazê lêdanê
ve dikare li hember dijminê xwe hebûna xwe
biparêz e. Ji ber vî jî, vê tektîkê ji bo xwe
esas digire. Li derveyî vê tiştekî din ê teqez
tuneye. Di hindurê tektîkê
'lêde
bireve' de hinek şêwazên çalakiyê hene. Kemîn
davêje, serde digire, sabotaj, sûîkast û sizma
dike. Çekên cuda pêk tîne. Van hemiyan di
hundirê hev de bi kar tîne. Lê li kuderê wê çi
bi kar bîne, çi bike wê encam bigire û ya ku
pêkanîna rast esas diyar dike, dixwaze çi bike û
ji bo kîjan armancî kar dike ye. Te, ji ber
rehetbûna leşkerî hewl da tiştek bikî, xweşa te
çû, ji te re hêsan hat, te kir û te jê encam
girt. Heke ku ev çalakî ne gorî armanca te be,
te çiqas encam girtibe jî, ew encam ne encamekî
bes û encamek rast e. Ev nabe serkeftin, herwiha
dibe zirar jî bide.
Ji
ber vî, berê ku em xebatên leşkerî û çalakiyê
diyar bikin, pêwîst e di despêkê bizanibin em ê
çi bikin û ji bo çi bikin. Em dixwazin kîjan
erkî bînin cih? Em ji bo çi şer dikin? Em ê ji
bo çi Şerên Şoreşgerî ya Gel bikin? Em dixwazin
bi vî şerî ve kîjan erkî bînin cih? Em ê li gor
kîjan programa siyasî şer bikin? Ev şerê wê
kîjan armancên siyasî pêk bîne? Pêwîst e ev
werin zanîn. Ez bawerim tenê ji bo şer, şer nayên
kirin. Tenê ji bo xwîn birêj e û ji kefê anjî
şer tê hiskirin jî şer nayên kirin. Ne wek civak
û ne jî wek rêxistin rewşeke me ya wiha tuneye.
Em ne ji bo ku evîndarê şerin, ne jî ji ber
bêhna me derbikeve em nakevin pêvajoyek wiha ya
şer de. Em dixwazin hinek erkên bingehîn û karên
jiyanî bikin. Ji bo ku werin kirin jî li pêşiya
me tu
çareseriya
cuda, rê û şêwaz namîne. Tenê ji me re riya şer
dibîne. Ji ber pêwîstiya vî jî em dikevin şer.
Ev di despêkê û heya roja îro wisan e. Di sala
1977 an vir ve PKK wiha tev diger e. Her kes
êriş li ser me dike, em nikarin xwe baş
biparêzin jî. Rastî ev e.
Niha di rewşa heyî de ku em dibêjin tenê çara me
şer maye, lê ji bo çi tenê ev care ye? Tiştên ku
em dixwazin bi r'yên cuda ma qey nabin? Tenê bi
şer ve dikarin bikin? Wê demê heke ku em ê şer
bikin, bi vî şerî ve em ê kîjan pirskirêkan
çareser bikin, em ê kîjan erkan bînin cih? Şerê
ku em ê bikin, ew ê ji bo çi xizmet bike? Wê çi
biafrîne? Wê çi hilweşîne, çi ava bike? Pêwîst e
ev werin diyar kirin. Pêwîst e em di rewşa
bersiv bidin van pirsan de bin.
Heke ku em rabin şerekî ku ne girêdayî van be û
tu armanceke wî tuneye bikin, ev dibe çetebûyîn.
Bi kar anîna şîdeta ku ji armanca îdeolojîk û
siyasî qut bûye, çetebûyîne, şêlandine. Şerekî
xwe parastinê wiha nabe. Şerê xwe parastinê;
şerê, girêdayî hinek nirxan diyar biparêz e, him
jî nirxên civakê yê herî pîroz û erkê wî
parastinê ve girêdayî ye. Heke ku wisa be ji xwe
jê re tê gotin, şerê parastina rewa. Ne wisabe
tu nikarî ji jî re bêjî, şerê parastina rewa.
Ji
ber vî, heke em ê bikevîn şer, wê demê pêwîst e
em bizanibin em ê di vî şerî de kîjan armanca
pêk bînin. Em rêgez û armancên xwe bizanibin.
Pêwîst e em rêgezê xwe yên îdeolojîk û amancên
xwe yên siyasî bizanibin. Pêwîste em di xeta
îdeolojîk û programa siyasî de serdest bin. Yên
ku vî nizanibin, nikarin şer bikin. Nikarin
tektîkîbin û nikarin biryara rast bidin. Em ê li
gorî çi biryar bidin, heke hewl bidin tiştekî
bikin, em ê li ser çi esasî bikin? Em bêjin, em
ê biçin çalakiyekî, em ketin pevçûnekî, em ê vî
ji bo çi bikin? Em nikarin vî bê armanc bikin.
Dema bê armanc jî were kirin, lê ev dibe
çetebûyîn. Heke ku em ê bi armanc bikin wê demê,
em ê li gor kîjan armancê bikin? Wê armanceke
wê hebe. Wê girêdayê programa siyasî be, heke ku
ji wêre xizmet bike, em ê jî bêjin ev armanca
rast e. Heke ku ne girêdayî wê be, li gor
armancên cuda be, wê demê di despêkê de şaş be,
çiqas dixwaze bila di warê leşkerî de serkeftîbe,
li dijmin bixe, bixwe encamên leşkerî yên mezin
dest bixe, lê wek îdeolojî û siyasî ji armancên
me re xizmet neke, ew şer şerekî şaş e, şerekî
derveyî xetê ye. Şervantiya wisa çetebûyîne.
Çetebûyîn; ji şerkirina ku xeta îdeolojîk û
siyasî qut bûye, bi armancên siyasî û îdeolojîk
ve ne girêdayî, xizmet nake, pêkanîna şîdetê ya
ku wan pêşnaxe re tê gotin. Ji rê derketina şer
re çetebûyîn tê gotin. Ji nav me herî zêde ev ji
rê derketin derdikevin holê. Ev ji rê derketin,
ji ku derdikevin? Dema ku di şer de armacên
siyasî û îdeolojîk tên winda kirin, dema ku
rêbertiya wî ya îdeolojîk û siyasî, pêşengên wê
ji holê tê rakirin ev ji rêderketinên wiha
derdikevin holê.
Ev
jî tê wê wateyê ku şer tenê ne ji bo şer were
kirin tê kirin. Ji bo serkeftina erkên dîrokî,
siyasî tê kirin. Herwiha erkên îdeolojîk û
siyasî yên ku em dixwazin serbixînin çine?
Rêbertî got;
'hebûna
xwe parastin û azadiya xwe qezenç kirin' Em
bêjin hebûna xwe parastin û azadiya xwe qezenç
kirin, lê ev pênaseyek giştiye. Em ê hindurê vê
çawa tijî
bikin? Emê hebûna xwe çawa biparêzên û azadiya
xwe çawa qezenç bikin? Hebûna xwe parastin û
azadiya xwe qezenç kirin tê çi wateyê? Em çawa
bibin ku em ê azad bibin û hebûna xwe biparêzin?
Çi hebûna me ji holê radike, çi diparêz e?
Pêwîst e em van zelal bikin. Ev mijaran, mijarên
niqaşkirinê ne. Tişta ku em jêre dibêjin ji holê
rabûn, hinek din jêre dibêjin hebûn. Tişta ku em
jêre dibêjin hebûn, hinek din jêre dibêjin ji
holê rabûn û ji ber vî jî me wek xeterî dibînin.
Çavkaniya nakoki û niqaşên me bi gelek herkan (akım)
re ev e. Ji ber vî jî pêwîst e em van mijaran
zelal bikin. Ev bi şêwazekî
cuda ve nabe.
Rêbertî di vê çarçoveyê de armancên şerê gel ê
şoreşgerî çawa pênase kir? Di hevdîtina xwe de
Rêbertî dibêje; 'heke ku çareserî xilas bibe,
KCK ê bi giştî bikeve dewreyê. Heya niha KCK ê
tenê milê xwe yê siyasî derxiste pêş. Wê vir şûn
ve wê sîstem bi hemû dimenên xwe ve bikeve
dewrê. Yanî wê hemû programa xwe bixîne pratîkê'
Ev têgîn û bêjeya Rêbertî tê çi wateyê?
Me
di vê dema stratejîk de tenê siyaseta demokratîk
derxist pêş. Me got; stratejiya têkoşîna siyasî.
Me wek şêwazê wê ya rêxistinkirinê, xweseriya
demokratîk pêş dît. Me rêxistina partiyên
siyasî, têkoşîna siyasî û hilbijartin derxistin
pêş. Ev ji bo ku afirandina çareseriya siyasî ya
pirskirêka Kurd bû. Ji bo ku gihiştina hinek
biryarên siyasî yên ku bi diyalog ve, bi
muzakerê ve pirskirêka Kurd, diyardeya Kurd
qebûl bike, herwiha ji pirskirêka Kurd ya heyî
re çareseriyê bîne bû. Me pêşanî
da
vî. Ji xwe me têkoşîna siyasî dida meşandin. Me
got, em bi şêwazê diyalog û muzakere ve
pirskirêkê bi siyasetê ve çareser bikin. Heke me
ev pêk bianiya, çareseriya siyasî ya pirskirêka
Kurd, bi dewletê re bi riya muzakereyê ve zelal
bikira, sîstemek hûqûqê li gor vê me derbixista
holê, me yê hinek biryar derbixistana hole. Me
piştre hindurê vê çareseriya ku hatiye diyar
kirin çi jê bikira? Me yê qadên sîstema KCK ê
yên din li gorî van biryar û çareseriya bi
rêxistin bikiraba. Mînak; me yê aborî, perwede,
tenduristî, qada civakî, spor, çand, ziman,
dîplomasî û parastina cewherî bi rêxistin
bikiraba. Bi vî awayî me yê çareseriya
pirskirêkê pêşbixista. Me rêxistinkirina
demokratîk a civaka Kurd pêk bianiya û li gorî
vê jiyana xwe bidomanda. Lê nebû. Dema mirov
bêje, çareseriya siyasî encam neda, ev tê wateya
ku derxistina siyasetê ya pêş, di qada siyasetê
de despêkirin, di dîmena siyasetê de despêkirin
derfetên çareseriyê dîtin, derfetên wê tuneye û
tê wateya ku winda kiriye. Dema ku me çareseriya
siyasî derxiste pêş, me dîmena siyasî kiribû
serî. Ev heke çareseriyê nede, wê demê tê wateya
ku êdî, dîmena siyasî çareseriya despêkê nîne.
Wê demê em dibêjin, sîstema KCK ê wê bikeve
dewreyê û şêwazê vê jî şerê gel ê şoreşgeriye.
(didome)
|
