12’ê îlonê û AKP
 

MEHMET AYIK

Li Rojhilata Navîn dîktator dibêjin zilmê li gel nekin lê li Kurdistanê sivîlan qetil dikin û xwezayê talan dikin, ji bo aştiyê bangî cîhanê dikin lê ji bo şerê qirêj ku li Kurdistanê tê meşandin serfermandariyê dikin.

Ev 31 sal in di ser derbeya 12’ê Îlonê re derbas bû, em pêvajoyeke ku êdî rehmetê li ruhê vê darbeyê bîne re derbas dibin. Armanca vê darbeyê di serî de, Tevgera Azadiya Gelê Kurd û muxalefeta li Tirkiyê û Kurdistanê bitepisîne her wiha êdî nehêle ev civaka muxalîf careke din bi ser xwe de were. Di ser re 31 sal derbas bû lê hê jî li ser vê erdnîgariyê tevgera azadiyê zindî bûna xwe berdewam dike û tu tiştê xwe winda nekiriye û wek şopa berfê bilind û mezin dibe. Li Tirkiyeyê di serî de siyaset û hemû beşên civakê yên wek aborî, leşkerî, çand, huner û hwd de. Mirov dikare jehra derbeya 12’ê Îlonê bibîne û li hemberê vê jî têkoşîn û berxwedana Azadiya Gelê Kurd jî bi zelalî xwe dide der. Pirsgirêk di virde ne hewce ye mirov di nêrînê eletewş de bigere. Îro di şexsê hikûmeta AKP’ê de li Tirkiyeyê bi rehetî derbeya 12’ê Îlonê xwe dide der. Divê mirov îcraatên AKP’ê yên îro wekî berdewama 12’ê Îlonê bibîne û hemî pratîkên wê bi vî şeklî şîrove bike. Hêst, ruh, fikirandin, feraset û armanc hemî berdewama derbeya 12’ê Îlonê ye.

Îro li Tirkiyeyê û li Kurdistanê tiştên ku tên jiyîn bi zelalî xwe di xuyakirin ku hê jî derbeya 12’ê Îlonê zindîbûna xwe diparêze. Dewleta AKP’ê û hemî şêwirmendê wê yê serî û heta binî didin xuyakirn ku dê vî şerî bi awayekî wehşetî bidin meşandin û van nêrînê xwe bi zelalî tînin ziman. Medya tirk jî di dîrokê de heya niha ew pêywîra ku li gorî wê hatiye ferzkirin jî, piştgiriya serfermandarê xwe dike û ev wehşetên ku têne jiyankirin jî wekî ku gelê kurd heq kiriye meşrû dikin. Divê mirov heqê medya tirk nexwe, di hêla meşrûkirina komkujiyan de di sere tuneye. Ji demokratê wan bigire heya lîberalên wan, hemî bi zimanekî êrîşkar, tirsandin, tepisandin bûne seferber. Gelê Kurd Azad heke li ber xwe bide dê zelal bibe ka pirsgirêk wê çawa be xwe daye nîşandan. Ji vê re jî modela Pilingên Tamîlî divêjin. Rejîma qatil û medyaya wî ya çete ji bo berjewendiyê xwe bê exlaqiya ku neke tuneye.

Vê bê exlaqiya xwe ya ku dide nîşan, dê wê çiqasî berfireh bike jî emê di demê pêşde bibînin.

Rejîma komkujiyê bi hêr se. Tayîp Erdogan her roj li hemberî medyayê soro moro dibe û kîna xwe vedireşe. Her tişt li aliyekî ev tiştên ku ew dibêje zate guhê gelê kurd ji van gotina re ne xerîb e. Divê yek jê re bêje. Yekî di dîrokê piçekî be jî ders standibe jî divê lê bide haydarkirin. Hersa wî ji ber ku di Rojhilata Navîn de Tirkiye jî di mava de hin kevirên di cihê xwe dileqin e. Ev buyerên diqewimin di serîde DYE û hemî hêzên cîhanê rola sereke dilîzin. Sîstema desthilat dar a cîhanê qirîza ku dijî, dixwaze dîsa Rojhilata Navîn li gorî berjewendiyê xwe bi kar bîne û vê erdingariyê talan bike. Û dixwaze ku serhildanê gelên li Rojhilata Navîn jî, di nava van lîstokên xwe de bihelîne û tune bike. Rola ku dewletên rojava dane dewleta tirk jî rola hespê Trûvayê ye. DYE’yê ev bi zelalî anî ziman zate. Gotin Tirkiye berdevkê me ye. Di bingeha vê berdevkê de jî, dixwazin ku gelên li ser vê erdingariyê bi sîstema kapîtalîst ve bidin girêdan. Armanc û feraseta Erdogan û xeta wî ya îslama siyasî a nerm, bi hêsayî dide xuyakirin ku, dê li gelê Rojhilata Navîn re îxaneteke mezin bike. DY E’yê li van gela çok neda şikandin, lê Erdogan wê bi ser navê DYE’yê serî wan bide tewandin. Di van planê qirêj de destkeftiyên AKP’ê jî, îktîdara bê sînir be. Lingê vê feraseta AKPê jî cemata Gulen saz dike. Armanca cemaeta Gulen û berdevkê wê yî siyasî AKP jî ew e ku, ji bo berjewendiyê xwe hemî nirxa bifroşe.

Feraseta AKP’ê di dîrokê de feraseta herî bê exlaq a mirovahiyê redkiriye û ewê ji xwe re xistiye bingeh e. Erdogan ruyê xwe sextekar ji gelê cîhanê re û gelê Rojhilata Navîn re, wekî kesekî mirov, dijberê rojava û bi exlaq dide nîşandin. Çevkaniya hêrsa wî jî li virde veşartiye.

Li Rojhilata Navîn dîktator dibêjin zilmê gel nekin lê li Kurdistanê sivîlan qetil dikin, ji bo aştiyê bangî cîhanê dikin lê ji bo şerê qirêj ku li Kurdistanê tê meşandin serfermandariyê dikin. Pirsgirêka mirovan ya birçîbûnê ji bo domdarkirina erka xwe bi kar tînin. Di her firsendê de xwe wekî rûyê Rojhilata Navîn ya nû didin nasandin lê dema maskeya wan dikeve li Kurdistanê statukoya herî kevn dixin dewreyê. AKP dixwaze li Rojhilata Navîn şanoyekî pêşkeş bike. Ger ev lîstik bê ecibandin dê rihê Împaratoriya Osmanî bê zindî kirin û wekî wezîrê împaratoriyê jî Tayyîp Erdoganê bê ser kar. Hêza ku vê şanoyê teşhir û bê bandor bike jî Tevgera Azadiya Kurd e. Gelê kurd wekî berxwedana 30 salên dawî ne dîsa ber xwe didin û îro jî maskeya rejîma komkuj dadixin, derew û sextekariyên wan nîşanî hemû cîhanê didin û temelên îktîdara wan diderizînin. Di bingeha êrîş û gefên hikumeta AKP’ê de û çeteya wan a çapemeniyê de jî ev rastî heye. Rastiyeke din jî ew e ku hikûmeta AKP’ê ditirse. Hikûmeta AKP’ê ditirse ku pirsgirêka kurd dawiya wan bîne û vê tirsê kûrahî dijîn. Wisa difikirin ku di hilbijartina dawî de sedî 50 deng girtine, di nav de artêş û hemû sazî û dezgehên dewletê kirine bin destê xwe û wisa difikirin ku bi vê hêze ve her tiştî bikin. Wisa fikirîn ku her tişt li gorî xwe dîzayn kirine, tu hêz nikare li hember wan bisekine, lê berxwedana gelê Kurdistanê wekî şimaqekê rûyê wan ket. Bi tirsa ku hemû planên wan têk biçe, îktîdara wan biderize êrîşên xwe zêde kirine.

Di bin van êrîşan de xala herî girîng jî, tecrîta li Rêberê Gelê Kurd e.

Bi salane ku Rêber APO keda ku ji bo aştî yê daye, AKP’ê tu bersiv nedaye. Bi vê helwesta xwe dê Tirkiyê berbi şerekî xetere de bibe. Ev gel li hemberî hemî êrîş, tehdît û zordariyê dê bi serbreke mezin li berxwe bide. Lê tişta ku wê sebir neke, helwesta li hemberî serokatiyê ye. buyerên berê qewimîn de jî da xuyakirin ku dê gelê kurd serokatiya xwe neke amureke polîtikayê. Divê kes vê neke amurekî van pêkanînan. Di dilê AKP’ê de ji bo pêşeroja gelê Tikriyê qasî serê derziyê berjewendiyê gelan tune ye û ev ne xema AKP’ê ye jî. Nêzîkatiya Serokatiyê wekî pirsgirêka desthilatdariya xwe dîtin dê bibe şaşiyeke mezin. Wê Tirkiyeyê jî bi xwe re bişewitine. Bila AKP, medya ya wane çeteya û rewşenbirê tirk vênê bibînin: Ne gelê kurd, kurdê berê ye, ne jî PKK, PKK’a berê ye. yê sebra wî nemaye gelê kurd e. Êrîşek li hemberê Serokatî divê baş were zanîn ku dê bibe sedema hilweşandina pira di navbera gelê kurd û gelê tirk. Gelê kurd pêvajoya xwe ya herî taybet dijî. Di tu demî de ev qas gelê çar perçê Kurdistanê neketine nava çalekiyeke hev par de. Ne êrîşên Tirkiyê, ne darvekirinê Îranê, ne jî ne statukoyên li perçeyê din û ne jî sîstema desthilatdarên cîhanê tu hêz nikare têkoşîna gelê Kurdistanê a azadiyê asteng bike. Divê li hemberî sîstema AKP’ê ya derewkar, di hemî dema zêdetir têkoşîn bê dayîn. Ev têkoşîn ne tenê ji bo gelê kurd e. divê li hemberî sîstema cîhanê ya kapîtalîs û hevkarê wê yên heremî têkoşîneke bê hempa were dayîn û planê wan hemî vala bên derxistin û maskeyê wan bê rûxandn.