|
|
Di
diroka hemû gelan de roj û demên awarte hene û
divan demû dirokên giring de yê dirokê derdixine
rastiyê egîdên wan gelane. Di dirokê de civak û
gelên hatine qedandin sersebeke ewe ku ji ber
egdên wan gelan kêmin. Di vê wateyêde yê ku
dirok rast daye nivîsandin û berê daye dirokê
egidên rastîne. Ji bo gelan egîdî îdia, bawerî
û azadiye. 
Diroka gelê
Kurd ji berya mîladê 550 virve diroka serberjêr
çûyinê ta ku heta piştî miladê 1970 bi vî awayî
serberjêr çûyiye kaosa ku di Kurdistanê de
hatiye jiyan kirin di pêşengiya qadrûyên PKK’ê û
di bin pêşengiya Rêber APO de ev diroka serbijêr
hatiye sekinandin û diroka Kurdistan ji nûve
hatiye ser rastekirin bi hevuka serok APO( a ku
Kurdistan welate û hatiye dagirkirin). Bi vê
duruşmeyê cara ewil bi cesaret û egidî tekoşina
azadiya kurdistanê destpê kir. Di vê dirokê
rûpela egidî di kurdistanê de hatiye destpêkirin.
Di sala 1984’ande cara despêkê di diroka Kurde
di bin fermandariya Heval EGÎD de di cara yekêm
tekoşîna profesyonel a gêrilla daye destpêkirin.
Di despêkê li Herêma Botanê piş re jî li herçar
parçê Kurdistanê belav bûye bawerî cesaret û
hêvî daye gel û gel rakiriye serhildanê. Mirovek
ger bixwaze Egîdiya îro di nava PKK’ê de tê
jiyan kirin pêwiste destpêkê li jiyan û tekoşîna
hevalê EGÎD baş binirxîne û rast fambike.
Nizîkatiya Hevalê EGÎD ji şer re ji Artêşê re ji
îdiolojiyê re, ji felsefê re û jî rêhevaltiyê
re fambike dikare gurî egîdiyên PKK ê jiyan
bikin. Li gorî min tiştê ku mirov dike egîd
girêdayin, bawerî, biryardarî nêzîkatiyên
rêhevaltî û hiskirîna serokatî û gele. Dema
mirov li jiyana hevalê Egîd dinerî têkiliyên
wî yên bi mirovan re bi zarokek 7 salî re û
pîrekî 70 salî re dikare têkiliyên pir germ
dayne û dikare pirsgirêkên wan guhdar beke jî
van pirsgirêkan re çareseriyên herî rast bi
afirine, ji bû gel ti carî zarerê nebîne hertîş
ji destê wî tê ti carî texsîr nake. Heval EGÎD
fermandarek wisane ku ketkare, fedakare,
dilnizme, perwerdekare, dawistandina û tevgera
xwe fêrkirênê asas dîgre ji ber van
taybetmendiyên wî di nava hevalan de hem dihat
hiskirin û rêzek mezin digirt. Rojekê dema ku
Hevalê Egîd hişyedarê şevê bû dibîne hevalekî
razayî bû hewa jî pir sarbû radibe çakêtê xwe
dertîne diavêje ser wî hevalî. Her çen wî sar bû
jî lê hizrandîna wî ya heval tî hemû mercên
zor tehmûl dikir. Dema dibe sibe hevalê wî
dibîne ku heval EGÎD dirêjiya şevê bê çakêt
derbas kiriye rûxmî dijwariya sermayê, bi vê
yêkê pir bandûr dibe rastiya didilî jiyan dike
hişt ku vê rastiyê ji heval re rave bike- min ev
çend nizanîbû heval tî evqas giran bûhaye ji
bona wê ez biryara xwe ji nûde Didim û dilek
rast tevlî dibim.
Rêgezê hevalê EGÎD ê jiyanê
bi vî rengî bû.
Di pêvejoya
cûnta a 12 îlonê de ewqas rewşeke di kurdistanê
de zor û zahmet, înkarkirina vîna gelê kurd
dihat kirin; dijmin ewqas ji xwe bawer bû ku
digot pelek darê jî bê me nikare bihêje. Di nava
van şert û mercande rastiya tekoşîna rizgariya
gelê kurd ya ku di bin fermandariya heval EGÎD
de bi grubek biçûk di kurdistanê de çalekiya
yekemîn li hemberî qerqulên dijmîn hat
destpêkirin. Ev rastî dest nîşan kir ku di
kurdistanê de rastiya egîdî nehatiye tûnekirin.
Ev hişt ku dijmin têkeve nava telaşekê mezinde û
bêzar bebe.
Qahremantiya ku
bi hevevalê EGÎD re bi destpê kir di kurdistanê
de û li ser şûpa wî berdewam kirina xeta
qehremantiyê destpê dike bi zilanan, erdalan,
semayan, harunan, bêrîtanan, îbrahiman, adilan,
gulbaharan, ferhatan nûdayan, kurtayan şervanan,
celalan, canxurtan, kuçeran, hebûnan û yên ku em
navên wan bi nivîsandinê nikarin xilas bikin bi
hezaran ev xeta derxist asta lotka herî bilind û
em li ber wan bi minet û bir rêz bejna xwe
ditewinin û hefteya qahremantiyê di serêde li
Rêber APO, li gelê me û ji bo hemû tekuşerên
azadiyê tekoşînê dikine, em piroz dikin.
|
