GAZİ ROJHAT AFRİN ARKADAŞ

.

 “Çekilen bütün bu acılar barış içindir. Savaşı da barış için yapıyoruz. Şu an hem savaş hemde siyasi gücümüz var.”

Diyor gazi Rojhat arkadaş. Kendisi de daha 18 yaşındayken katılıyor mücadeleye. Suriye Kürdistanından katılan gazi rojhat arkadaş Tüm dünya gazileri bir dayanışma içerisinde olmasını, barışın sağlanması için yoğun çaba göstermesi gerektiğini de söylüyor. Bizde kendisine yürekten katılıyor yaptığımız röportajı sizlere sunuyoruz.

 1-Bize kendinizi tanıtır mısınız?
İsmim Rojhat’tır.1982  Afrin doğumluyum. Ailede 7 kardeşiz. Ortaokul mezunuyum. Ailem memur bir ailedir.

 2-Mücadeleye ne zaman ve nasıl katıldınız?
2000 yılında mücadeleye katıldım. Katılmamın nedeni Başkan APO’nun Kürt halkının özgürlük mücadelesindeki etkisindendi. Katılmadan öncede de aile olarak partiyle ilişkimiz vardı. Ayrıca Önderlik çizgisinde yaşamlarını feda eden şehitlerde partiye katılmamın ikinci nedeni olmuştu. Zaten Önderlik çizgisi şehitlerin çizgisiydi.

 3-Hangi tarihte ve nerenizden yaralandınız
20002 yılında sağ ayağımıdan mayına basma sonucu olarak yaralandım. sağ ayağımı, diz kapağının bir karış altından itibaren kaybettim. Behdinan Gare bölgesinde mayına basmıştım.

 4-Mücadeleye katılmadan önce yaralanacağınız hiç aklınıza gelirmiydi?
Mücadeleye katılmadan önce hiçbir gün yaralanıp ayağımı kaybedebileceğimi düşünmemiştim. Ama gerilla saflarına katıldıktan sonra yaralanmayı ve şehadeti göze aldım.

 5-Yaralanma anını ve sonrasını anlatır mısınız.
Tepeye giderken ve tam tepeye yetiştiğimde etrafı kontrol etmek için arkadaşlardan birkaç metre uzaklaştım. Birden bir patlama sesiyle havaya uçup kendimi yerde buldum. Hemen benimle tepeye gelen arkadaş yanıma gelip yardım ettiler. Sağlıktan anlayan doktor Osman adında bir arkadaş ilk müdahaleyi yaptı. Daha sonbra tedavim için  farklı alana gönderildim. İyileşene kadar tedavi gördüm.

 6--Savaş dışı kalıp savaş gazisi olma psikolojisini nasıl yaşıyorsunuz?
İlk yaralandığımda kendimi bitmiş hissettim. Hem fiziki hem yaşamsal anlamda her şeyden koptuğumu düşündüm. Ama daha sonra baktım öyle değil yine yaşam devam ediyordu. Önderlik “gazi bir insan yarı şehittir. “ diyerek gazi insanların mücadeledeki önemine dikkat çekiyordu. Bir gazi olarak bende mücadeleme devam ediyorum. Bir gazi olarak normal yaşamda ister istemez farklı bir psikoloji yaşıyorum. Çünkü her çalışmaya katılamıyorum. Bir gerçeklikten hareketle sağlam bir insan gibi yaşama ve çalışmalara katılamıyorum. Bu en çok zorlandığım bir konudur. Vücudumdan bir parça kaybetmişim çünkü .

 7-Yaşamda fiziki olarak  zorlandığınız noktalar nelerdir?
Şu an bir gazi olsamda savaştan koptuğumu söyleyemem. Çünkü bizim mücadelemizin koşulları farklı. Gerekirse mücadelemizin uğruna canımı feda etmeye hazırım. Gazi bir insanın savaş ortamında kalması zor ama gerekirse yine savaşırım.

 8-Bir gazi olarak insanlardan beklentileriniz nelerdir?
Bir gazi olarak insanlardan en büyük beklentim bibirimize destek olup 30 yıllık mücadelemizi en iyi şekilde devam ettirip başarıya ulaşmaktır.

9-Savaş hakkında ne düşünüyorsunuz?(barış ve gazilikle ilişkisini değerlendirilmesi)
Günümüzde savaş iyidir ya da kötüdür diyemeyiz. Çünkü mevcut durumda savaşmak zorundayız. Ama çekilen bütün bu acılar barış içindir. Savaşı da barış için yapıyoruz. Şu an hem savaş hemde siyasi gücümüz vardır. Gerektiğinde savaş gerektiğinde barış durumuna da hazır pozisiyonundayız.

 10-Gaziler için söyleyeceğiniz bir mesajınız varmı?
Tüm dünya gazileri bir dayanışma içerisinde olmalı, barışın sağlanması için yoğun çaba göstermelidir. İnsanların artık savaştan zarar görerek fiziksel mağduriyete uğramaları önlenmelidir.

 11-Kürt ve Türk halkına bir mesajınız varmı?
Kürt ve Türk halkına mesajım ise savaşın bir an önce son bulması ve iki kardeş halk olarak barış içinde diğer halklarıda içine alarak birlikte kardeşçe yaşamalarıdır.

 12- Şimdiki uğraşılarınız nelerdir. (kültür sanat sportif vb)
Şu an siyasal çalışmalarımı dağlarımızın görkemli çekiciliğinde yoğun bir şekilde yürütüyorum.