GAZİ ZINAR CIYA ARKADAŞIN ÖNDERLİKLE İLGİLİ BİR ANISI

           
             ÖNEMLİ OLAN İNSANIN  BEYNİ VE DÜŞÜNCELERİ SAKAT  OLMAMASIDIR

 Aslında daha önce Önderliği görme imkanım olmamıştı , her zaman merak ettiğim bir gerçeklikti ,bende çoğu arkadaş gibi Önderliği hep arkadaşlardan duyma imkanım olmuştu, bu zaman geçtikçe içimdeki  özlemi daha da Derinleşti,ama pratik alanda olduğumuz için bir türlü imkanım olmamıştı ,taki  1995 ciddi bir  bicimde yarandıktan sonra görme imkanım oldu ,o süreçlerde Mardin  eyaletinde   kalıyordum, bir çatışmada  ciddi bir bicimde yer aldım ,arkadaş yaralanmamın ciddi olduğu için  tedavi amaçlı  küçük güneye  geçmemi gerektiğine karar  verdiler , tabiî  ki ilk etapta içime bir heyecan doldu, ilk düşündüğüm  kesin Önderliği görme imkanım olacaktı,onun için mutluydum  ama şu da bir gerçeklikteki ,Önderliğin karşısına yaralı  bir biçimde çıkmak beni üzen bir durumdu ,hem  içimde Önderlik ya  nasıl yaralandın  ve  bunun gibi sorular sorarsa ne diyeceğim ,öbür  taraftan savaştan koptuğum için kendi kendime kızmıştım ,acaba bundan sonra bir daha savaşa bilecekmişim ,gibi  sorunların cevabını bulmaya çalışıyordum.95 sonlarında Önderlik sahasına geçtim , has tenimiz  akademiyle aynı   yerdeydi, Önderlik ilk  akademiye geldiğinde , ilk uğradığı yer  yaralı  arkadaşların yanına gelmekti,  Önderlik geldiğinde bütün arkadaşlar  ayağa kalkıp Önderliği bekliyordu,durumu ağır olan arkadaşlar bile kalkıyordu ,ne zaman Önderlik geliyor denilse herkes  atyaga fırlıyordu, insana birden bire büyük bir güç geliyordu. Önderlik  kesinlikle normal arkadaşlar gibi bize  yaklaşmıyordu,Önderlik geldiğinde  ayakta olduğumuzu  gördüğünde  oturmamızı  istese de hiç  bir arkadaş oturmuyordu,Önderlik bütün  arkadaşlar tek  tek  ilgileniyordu , sağlık  durumlarını  soruyordu, arkadaşların yemeğidir  elbiseleridir, her şey ile tek k tek ilgileniyor ve soruyordu.Önderlik  bize büyük bir moral veriyordu,Önderliğin arkadaşlara böyle yaklaşmasından dolayı  insan  yaranmasını çoğu zaman unutuyordu,o moral  ve güçle  insan  çok   çabuk  iyeleşme gösteriyordu,Önderliği gördükten sonra arkadaşların  anlatımları  eksik kaldığını  söylemek  daha doğrudur,Önderlik bizim hep  konuşuyordu bir şeyi hiç unutmam biz hep diyordu,önemli olan insanlarin beyni  ve düşünceleri sakat olmamasıdir,en büyük sakatlık insanın beyin  ve düşüncelerin kötü olmasıdir, bir gün dişardan basından gelenler oldu arkadaşlarda bize haber verdiler ,bütün arkadaşlar dışarı çıktılar benle bir arkadaş tek içerde kalmiştık durumumuz el vermedigi için ,tam bunları düşünürken baktım Önderlik  ve dışardan gelen basın içeri geldi ,biz her ne kadar kalkmak istesekte  Önderilik yatmamızı söyledi ,Önderlik ısrar ettigi için yattık ,Önderlik yanıma gelerek nerde ve nasil yaralandığımı sordu ,Ben normal de  fazla heyecanlanmayan  bir insanin ama Önderlik bunlari sorunca heyecandan ne diyeceğimi bilemedim , heyecanım  nedeni  Önderligi ilk gördüğüm zamandı. ,tabiki bir taraftan büyük bir şok içerisindeydim,kısa bir zaman sonra akademiye geçtim orda yoğun bir egittimden geçtikten sonra tekrar pıratiğe geçmek için sözümüzü veriyorduk,yine o zaman büyük bir heyecan duymuştum,ama Önderlik  bizimle konuşunca normal bir arkadaş gibi ve çok doğal olduğu için  insanin heyecanı çok çabuk geciyordu,tabiki sözün heyecanı cok farklıydı ,Önderlik ve arkadaşların bir sürü emeği bizde oldu bunlara Layik olabilecekmiyim gibi sorulari kendi kendime soruyordum. ve halada düşündüğüm bir husustur.