Tabiî ki  bende  ilk katıldığımda önderligi,  görmek imkanım yoktu.bende her  arkadas gibi cok merak ediyordum,her kes gibi  benim  içinde  önderligi  görmek cok farklı bir şey di .onu  görmek  devrimci olmanın  ilk adımı  gibi görüyordum,tabiki  her  arkadaş azda olsa veya anladıkları kadar anlatıyorlardı. önderligin kişiligini ,yaşam felsefesinı, insanlara bakış açısını  ve benzeri  konularda hep  kulak misafıri  olmuşumdur, bunları dinledikçe önderligi  tanıma ve görme istegim daha  artı, tabiki   hemen göreceğimi  tahmin etmiyordum onun için bir  çaba bir emeğin gerektigini  düşünüyordum , bu duyguları yaşarken  bir taraftan da  heyecanlanıyordum acaba  ilk görürsem nasıl,yaklaşacağım ne söyleceğim,gibi sorulları kafamda kuruyordum. Önderligi,  düşünürken sadece  fiziki bir bakış acısıyla  degil genel, bir bütün  olarak ele almak gerekiyordu. önderligin toplum hakındaki düşünçeleri,kişilik üzerındeki çözümlemelerini,şavaş  ve düşman  gercekliğini  bilmek ve ögrenmek gerekiyordu, bunları  düşündükçe heyecanım daha da  artıyordu, doğrusunu söylemek gerekirse kafamda hep sistemde bilinen , bir önderlik veya bir Lider kurguluyordum.ama arkadaşlardan cok farklı duymuştum,onun için beklentilerım dışında  bir şeyler görecegimi tahmin ediyordum,buda ancak önderligi gördüğüm zaman ortaya çıkacağı bir gerceklikti,zaman geçtıkçe bu merak ve  özlem kendini  çok  etkin bir biçimde ortaya  koyuyordu.artık anlatılanlar ve söylemler beni fazla doyurmuyordu  .ilk etapta önderligi hemen gorecegımı tahmin etmiyordum,toplantı için cizre eyaletinden halebe  geçtim, arkadaşlar toplantı  olacak dediler bende dedim normal bir  toplantıdır,kesin ama toplantıya  beş dakika  kala arkadaşlar  dediler  önderlik gelecek arkadaşlar o temelde bilgileri olsun,bende o anda cok heyecanlandım aslında bütün  arkadaşlar çok heyecanlanmiştı, çünkü genel bütün arkadaşlar önderligi görmiyen arkadaşlardı.onun için arkadaşların genelinde bir heyecan yaşandı ,bende her arkadaş gibi  heyecanlıydım ,ilk aklıma gelen hep önderligi anlatan  arkadaşlar aklıma geldi. acaba nasıl bakıyor, konuşunca  nasıl bakıyor ve buna benzer sorular kafamda oluşuyordu,bunları düşünürken gözlerimde kapıda önderligin  gelişini gözlüyordu, bütün arkadaşlar kapıya  odaklanmışlardı, kötü olan toplantının  yapıldığı yerin  ikı kapısının  olmasıydı  hangi kapıya  bakıçağımızı  şaşırmıştık , elimizden geldikçe iki kapıya da bakıyorduk, tam  bunları yapıyorduki birden bire net bir ses tonuyla  iyi  akşamlar arkadaslar  denildi , gelen önderlikti  nasıl  iceri  girdigini  görmedigimizi anlayamadık , daha sonra güvenlikteki arkadaşlara sordum ne oldu  diye onlarda megerse giriş kapısını  şaşırmişlar  yanlış kapıdan girmişler,bu bile beni epey heyecanlandırdı.toplantı başlamış önderlik konuşmaya başlamıştı , ben pür dikkat önderligi dinliyordum bir taraftanda arkadaşların  anlatıklatrı aklıma geliyordu, işte önderlik  yanında insan heyecandan konuşamıyor sürekli ona bakamıyor,  ve benzerı sözlerı akılma geliyordu, oysa heyecanlıydım ama durmadan  gözlerim önderligin üzerindeydi, nasıl  konuşuyor, konuşunca nasıl  bakıyor ,jest ve mimiklerine bile dikkatlice bakmaya çalışıyordum ,doğrusunu söylemek  gerekirse beklentilerimin  çok üzerınde bir izlenım doğdu, anlatılanlar ve söylenenler yanında sönük kaldığını söyleyebilirim,içimden  bazen  geçmedi degil acaba bu önderlik değilmi , o kadar pür dikkat onderliğe bakmıştımki bu önderliginde dikkatinide çekmişti.toplantı bittikten sonra önderlik bana ne düşünüyorsun ,bende  ne diyeceğimi  fazla bilemedim , daha  sonra kendimi tanıttım ,  önderlik geldiğim alanın özelikleri anlatı en çokta  kahramanların dolu  olduğu bir alan olduğunu söyledi, bu bende  büyük bir morel ve güç yarratı .anladımkı önderlik konuştuğunda arkadaşları pür dikkat takip ediyormuş, bu  bende büyük bür hayranlık uyandırdı.

                             Ferhat Derik