EMEK VE İNANÇ(2)

“Aile İmamlığı” projesi nasıl uygulanmaya sokuldu tartışmaları da beraberinde getirdi. Tartışmalara olumlu katılanlar ve karşı çıkanlar oldu. Olumlu yaklaşanlar ve bu yönlü görüş belirtenlerin hepsini bu projenin içten benimseyenleridir diyemem. En azında pratiğine bakmak isterler. Kısacası zaman bunlar için öğretici olacaktır. Ancak tehlikeyi gören ve geçmişte bu tür projelerin nasıl tek taraflı uygulandığını ve nasıl sonuçlar yarattığını yaşayarak gördüler. Ve bu projenin günümüzde ise,  halkların ve emekçilerin ortak emek yoğunlaşmasıyla yaratılan, çimento rolünü oynayan ve birleştirici unsur olan manevi değerlerin eşit, özgür ve kardeşçe bir yaşama hizmet etmeyeceğidir. Ben de bu görüş ve kaygılara içten katılmak istiyorum.

Projeye karşı çıkanlar başta bazı akademisyenler, Alevi örgüt ve kurumları, çeşitli azınlık halkların kurumları ve temsilcileri oldular. Bunların dışında başkaları da olabilir. Bunların yanında KESK’e bağlı Diyanet ve Vakıf Emekçileri Sendikası(DİVES), Din Adamları Dayanışma Derneği(DİAY-DER) ve Civaka İslâmî ya Kurdistan-Kürdistan İslam Topluluğu(CÎK). Benim bunlardan çıkardığım ortak bazı sonuçlar; bu projenin İslam’ın Sünnî mezhebini özünde boşaltarak geçmişte olduğu gibi şimdide tek taraflı kullanmalarıdır. Bu projenin zihniyeti İslam’a hizmet etmeyeceği gibi İslam’ı da doğru temsil edemeyeceği yönündedir. Ve mezhepler arasında var olan çelişkileri daha derinleştireceğidir. Halklar ve emekçilerin ortak emek yoğunlaşmasıyla yarattıkları manevi değerlerine bir darbedir aslında.

Bir emekçi olarak bu projenin zihniyet ve uygulama biçimine yapılan eleştiri ve değerlendirmeleri yerinde ve zamanın da yapılmış olarak görüyorum. Ancak günümüz ve çağa uygunluğu açısında yetersiz buluyorum. Bu duyarlı kurum ve çevrelerin belki çok ciddi çalışmalar ve hazırlıkları da olabilir. Takip ettiğim ve anladığım kadarıyla kamuoyuna yansıtılmadı.   Neden yetersiz bulduğuma ilişkin ise, karşında kurulu bir sistem var. Bu sistem başta kendi hegemonyasını ve küresel hegemonyacıların çıkarlarını korumak ve yaşatmak için içerde ve dışarı da ciddi bir çaba ve örgütleme içinde olup maddi ve manevi destek almaktadır. Ve bu yönlüde çok ciddidirler. Kendilerini “yenileme ve çağa uyarlamayı da başlattıklarını ve değişik projelerle yollarına devam edeceklerini belirtiyorlar.” Yurtsever inanca, alevi mezhebinde olanlara ve değişik halkların inançlarına yaşama ve örgütleme imkânı sunmadığı gibi çalışmalarını engelliyor, şehit ediyor, tutukluyor ve “açılım” adına sahte çalış taylar düzenliyor. Tabii bunların yanında da “sahtelerini” alternatiflik adına öne çıkarıyor ve kurumlaştırma çabasını veriyor.  

Emekten yana olan halklar ve emek cephesine ve onun inancını ortak ve güzel bir yaşamla taçlandıranların yaklaşımı, başta doğada süzülen ve toplumsal hafızayla çağlara aktarılan bir zihniyetin projesi çerçevesinde olay ve olguya yaklaşılmalıydı. Bu yönlü yaşadığımız coğrafyanın zenginliğinden, dünyada yaşanan pratiklerden, deney - tecrübelerden ve Sayın Abdullah Öcalan’ın eserlerinden yararlanılabilinir. İçinde bulunduğumuz süreçte bunu emretmektedir. Eğer biz “Demokratik Cumhuriyet ve Özerk Kürdistan formülünü” yaşamsal kılmak isteyeceksek ve bunun toplumsal sistemini geliştirmek istiyorsak, inanç yönünde de bizim ciddi, somut ve kapsayıcı kurumlarımız, örgütlülüğümüz ve projelerimiz olabilmelidir.

Bizim görüş ve eleştirilerimiz bu bağlamda olabilmelidir. Bizim demokratik çözümümüz olabilmelidir. Bu yönlü bir irade sahibi olursak başta ne yaptığımızı kamuoyuyla paylaşır ve güven veririz. Oynana tüm oyunları rahatlıkla boşa çıkaracağımız gibi, artık kolay kolay sinsi ve kirli hesaplarda yapılmaz. Her yönden de dikkate alınırız. Çünkü tarih bize böyle bir misyon yüklemiş. Bizim yeni model oluşturmamız gerekiyor. İlham kaynağı olabilmemiz lazım. Bu bağlamda Alevi canların Ankara’da yapmış oldukları insani hakları için eylemi yürekten selamlıyorum ve başarılar diliyorum.  

                                                                                                     Deniz Karer