Umut

 Umut şafakta gizlenmişti sanki

Arar arar bulmaya çalışırdık

Sevda olur hasret olur

Dağ dağ dolaşırdık


Sürgün olur ölür yanardık

Sırf o şafakta gizlenmiş umut uğruna

Sonra ikircikli olan her şeyi

Yaşam defterinden yırtıp atardık

 

Çünkü inkardık, imhaydık savaştık

Çünkü toprak kabul etmez

Yaşam lanetler yağdırırdı

 

Sonra aşkı aldık

En güzel sularda yıkadık

Işınlarından güneşimizin

En güzel insanlar toplandı bu dünyanın

O aşkı alıp yürüdük

Tüm çirkinliklerin üstüne

Yaşamdı karşılığı, topraktı

Bin yıllık ölmüşlüklere sondu

 

Vurulduk vurduk

Sevdaya büründük

Gittikçe

Özgürleştik ve büründük yaşama

 

Ve bir sabah

Şafakta gizlenmiş umut

Beyaz bir lıbasla tam karşımızda belirdi

Güneşimizle el ele halaydaydı


Yekta Şoreş

 

 
 
    ygk_unur@hotmail.com